Bill Foulkes

BIOGRAFIA

Potężny i silny Bill Foulkes był jednym z 'Busby Babes', którzy przeżyli katastrofę lotniczą w Monachium i w koszulce United przez blisko 20 lat prezentował wspaniałą grę jako środkowy pomocnik. Do 'Czerwonych Diabłów' dołączył jako amator w marcu 1950 roku, a do pierwszej drużyny przebił się rok później. Z początku był również górnikiem w kopalni węgla, ponieważ czuł, że jest zbyt słaby, by rozpocząć profesjonalną karierę.

Wydobywanie węgla zaprzestał dopiero wtedy, gdy otrzymał powołanie do reprezentacji Anglii. Karierę w United rozpoczął w sezonie 1952-53 jako środkowy obrońca, jednak później przesunięty został na swoją ulubioną pozycję, defensywnego pomocnika. Foulkes był prawdziwą skałą nie do przejścia, lubił siłową grę i walkę do upadłego na boisku.  

Jako jeden z ocalonych po katastrofie lotniczej w Monachium, Bill objął opaskę kapitana w odbudowywanej drużynie. Poprowadził zespół do finału FA Cup na Wembley w tym samym sezonie, jednak 'Czerwone Diabły' przegrały 2-0. Podczas swojej wspaniałej kariery na Old Trafford, Foulkes czterokrotnie zostawał Mistrzem Anglii - w latach 1956, 1957, 1965 i 1967.

Ten ogromny pomocnik rozegrał także trzy finały FA Cup, zdobywając to trofeum w 1963 roku po zwycięstwie 3-1 nad Leicester. Ukoronowaniem jego kariery w Manchesterze było zdobycie Pucharu Europy po słynnym finale z Benficą w 1968 roku.

Foulkes bardzo dużą uwagę przywiązywał do formy fizycznej i sylwetki, dlatego też na boisku największy użytek miał ze swoich rozwiniętych mięśni. Co ciekawe, w młodości sądzono, że będzie grał w rugby, jednak ta dyscyplina przegrała z piłką nożną. Po zdobyciu Pucharu Europy Bill chciał odejść na piłkarską emeryturę, jednak Sir Matt Busby przekonał go do kontynuacji gry przez dwa lata. Po rozłące z boiskiem Foulkes był trenerem w szkółce młodzieżowej United. Później był trenerem m.in. drużyn z USA, Norwegii i Japonii.

Pomimo, iż był defensywnym pomocnikiem, kibice pamiętają go przede wszystkim za strzelane gole. To właśnie jego trafienie na Santiago Bernabeu przeciwko Realowi w półfinale Pucharu Europy dało United przepustkę do końcowego sukcesu. W czerwonej koszulce zanotował aż 688 występów i pod tym względem znajduje się na drugim miejscu, za Bobby Charltonem, w historii klubu. W sezonach 1957-58, 1959-60, 1963-64 i 1964-65, wystąpił w każdym z meczów 'Czerwonych Diabłów'.

Informacje

Narodowość: Anglia
Data urodzenia: 5 stycznia 1932 r.
Miejsce urodzenia: St Helens

Poprzedni klub: wychowanek
Kwota transferu: nie dotyczy

Lata w Man Utd: 1951 - 1970
Debiut: 13 grudnia 1952 r. - Liverpool (W) 2:1
Występy: 688
Bramki: 9

Następny klub: zakończenie kariery
Kwota transferu: nie dotyczy

Sukcesy

Sezon Rozgrywki
1967/1968 Puchar Europy
1967 Tarcza Dobroczynności
1966/1967 Mistrzostwo Anglii
1965 Tarcza Dobroczynności
1964/1965 Mistrzostwo Anglii
1962/1963 Puchar Anglii
1957 Tarcza Dobroczynności
1956/1957 Mistrzostwo Anglii
1956 Tarcza Dobroczynności
1955/1956 Mistrzostwo Anglii
1952 Tarcza Dobroczynności
1951/1952 Mistrzostwo Anglii

Kariera

Sezon Wystę™py Bramki
1969/1970 3 (0) 0
1968/1969 17 (3) 0
1967/1968 31 (0) 2
1966/1967 35 (0) 4
1965/1966 48 (0) 1
1964/1965 60 (0) 0
1963/1964 55 (0) 1
1962/1963 47 (0) 0
1961/1962 47 (0) 0
1960/1961 45 (0) 0
1959/1960 45 (0) 0
1958/1959 33 (0) 0
1957/1958 59 (0) 0
1956/1957 54 (0) 0
1955/1956 27 (0) 0
1954/1955 44 (0) 0
1953/1954 33 (0) 1
1952/1953 2 (0) 0
1951/1952 0 (0) 0
Łącznie 685 (3) 9