Peter Schmeichel

BIOGRAFIA

Peter Schmeichel był bezsprzecznie najlepszym bramkarzem w historii Manchester United. Tak naprawdę, choć porównywanie piłkarzy, którzy grali w różnych czasach bywa trudne, Peter spokojnie mógłby  ostać wybrany najlepszym bramkarzem w historii piłki nożnej. Rzeczą niemożliwą jest znalezienie u tego olbrzyma jakiejkolwiek wady. Pod każdym względem Duńczyk był perfekcyjnym graczem. Wspaniały refleks, agresja i ogromna motywacja sprawiała, że bramka, której strzegł 'Great Peter' była prawie zawsze niezdobytą fortecą.

Schmeichel urodził się w Gladsaxe, w listopadzie 1963 roku. Jako młody chłopiec kibicował United, a jego idolem był Gary Bailey, który bronił bramki "Czerwonych Diabłów" w latach 80-tych. Grę w piłkę rozpoczynał na pozycji napastnika, jednak jego ogromny talent objawił się dopiero wtedy, gdy stanął na bramce. Peter rozpoczął swoją karierę w lokalnym klubie - Hvidřvre, lecz jego wielką karierę zapoczątkował tak naprawdę transfer do Brondby Kopenhaga.

Sir Alex Ferguson szybko zauważył jego ogromne możliwości i sprowadził go na Old Trafford w sierpniu 1991 roku, za śmiesznie niską sumę - 500 000 Ł. Nie umniejszając należnego szacunku Lesowi Sealy i Jimowi
Leightonowi, United zawsze mieli problem z obsadą pozycji bramkarza. Olbrzym z Danii skutecznie go rozwiązał i wkrótce poprowadził United do sytych lat 90-tych. Pięć Mistrzostw Anglii w latach 1993, 1994,
1996, 1997 i 1999, w połączeniu z trzema FA Cup dały trzy "Podwójne Korony". Oczywiście nie sposób zapomnieć o triumfie w Lidze Mistrzów w 1999 roku, który dał "Czerwonym Diabłom" upragnioną "Potrójną Koronę".

Gdy dochodziło do strzałów z dystansu, Duńczyk bronił prawie wszystkie. Rzadko kiedy puszczał w United bramkę strzeloną zza pola karnego. Nie była to jednak jego jedyna umiejętność. Schmeichel był
mistrzem pojedynków jeden na jeden. Jeszcze w młodości, grając w piłkę ręczną, Duńczyk do perfekcji wytrenował tzw. "koci skok", który pozwala na zasłonięcie tak dużej części bramki, jak to możliwe.
Schmeichel najlepiej na świecie bronił w pojedynkach sam na sam. Jeżeli zawodnikowi drużyny przeciwnej udało się przedrzeć przez obronę United, Schmeichel szybko "skracał kąt" i rozstawiając szeroko swoje
ogromne ramiona formował "koci skok", co najczęściej powodowało całkowite zasłonięcie bramki i skuteczną obronę.

Peter słynął z niezwykłych interwencji, które często ratowały zespół od straty bramki, choć nawet kibice "widzieli" już piłkę w siatce. Do najsłynniejszych należą z pewnością te z meczu przeciwko Newcastle w
1996 roku, który rozstrzygnął o zdobyciu Mistrzostwa Anglii. Obrona w meczu z Rapidem Wiedeń w 1996 roku jest jedną z najlepszych w historii piłki nożnej, podobnie zachował się Gordon Banks, gdy strzelał Pele. Z niewiarygodnym wręcz refleksem Duńczyk wybił piłkę po strzale głową na róg. Oczywiście należy wspomnieć także o legendarnej obronie rzutu karnego w doliczonym czasie gry podczas półfinałowego meczu FA Cup przeciwko Arsenal w 1999 roku. Również w reprezentacji Schmeichel popisywał się wspaniałymi interwencjami, które pomogły Danii wygrać EURO 1992. Strzelił nawet bramkę z rzutu karnego w towarzyskim meczu przeciwko Belgii w czerwcu 2000 roku.

Schmeichel słynął także ze swoich dalekich wyrzutów piłki. Podczas ataków drużyny przeciwnej Duńczyk starał się jak najszybciej przejąćiłkę i bardzo dalekim wyrzutem, którego nauczył się również podczas
gry w piłkę ręczną, uruchamiał Giggsa, bądź Beckhama, którzy przeprowadzali zabójcze kontry. Kolejnym atutem Schmeichela była dobra gra głową, co starał się wykorzystywać w końcowych momentach meczu,
gdy United przegrywali. Przebiegał wtedy całe boisko, by znaleźć się w polu karnym, gdy wykonywany był rzut rożny. Raz, w meczu przeciwko Rotor Volgograd w 1995 roku, udało mu się nawet strzelić w ten sposób
bramkę, natomiast wszyscy kibice United z pewnością zapamiętają wyjście Petera z bramki w doliczonym czasie finału Ligi Mistrzów w 1999 roku, gdy "Czerwone Diabły" przegrywały 2-1.

Duńczyk podnosił morale nie tylko obrońcom, lecz całej drużynie. Będąc najlepszym, był również najgłośniejszym. Nigdy nie bał się wyrazić swoich uczuć albo złości krzycząc na swoich kolegów, jeśli tylko uważał, że popełnili oni błąd. Złościł się także na przeciwników, którzy strzelali mu gole, co uważał za osobistą zniewagę. Nawet na treningu, gdy dawał z siebie wszystko, bardzo dokuczało mu to, że gole strzelają mu koledzy z drużyny. Pokrzykiwanie Petera na obrońców pozwalało zachować im skupienie, a także bardzo dobre kierowanie poczynaniami drużyny z najlepszej perspektywy na boisku. Nie było
szans, żeby ktokolwiek "przysnął" sobie na meczu mając za sobą olbrzyma z Danii.

Schmeichel zdecydował się opuścić Manchester United po sezonie 1998-1999 z powodu przemęczenia, które dawało się 35-latkowi ostro we znaki. Żaden gracz nie może nawet marzyć o lepszym od Petera Schmeichela odejściu z Manchester United. Zdobycie Mistrzostwa Anglii, Pucharu Anglii, a także bycie kapitanem w finałowym, wygranym meczu Ligi Mistrzów. To on jako pierwszy uniósł w górę ten puchar. "Potrójna Korona" jest wspaniałym podsumowaniem ośmiu lat Duńczyka na Old Trafford. Peter przeniósł się do portugalskiego Sportingu Lizbona, gdzie nie musiał już rozgrywać 60 meczów na sezon, i pomógł drużynie zdobyć pierwsze po siedemnastu latach Mistrzostwo kraju. Ostatni mecz w reprezentacji Danii rozegrał w kwietniu 2001 roku, przeciwko Słowenii. Był to jego 129. występ w reprezentacji narodowej, co do dziś stanowi rekord kraju.

Jak się okazało, Sporting był ostatnim klubem Schmeichela, ponieważ w lipcu 2001 roku, ku zdziwieniu wszystkich fanów piłki nożnej na świecie, zdecydował się na powrót do Premiership, zasilając szeregi Aston Villa. Jeszcze bardziej zszokowani byli fani United, gdy Duńczyk na początku sezonu 2002-2003 trafił do Manchester City. 'Great Peter' potwierdzał, że wciąż jest znakomitym bramkarzem, ale gra na Maine
Road została zakłócona przez kontuzję i Schmeichel na dobre rozstał się z piłką nożną w maju 2003 roku. 

Ludzie zwykli mawiać, że Schmeichel dawał United 12 dodatkowych punktów na sezon. Ile trofeów bez Petera w składzie zdobyłyby "Czerwone Diabły"? Ile razy w kluczowych momentach meczu zapobiegał
utracie bramki, albo ile razy zatrzymał Bergkampa, Shearera, Owena, Zidane'a, czy Ronaldo? Lista podobnych pytań jest bardzo długa. Gdybyś kilka lat temu zadał sobie pytanie: "Kto był najważniejszym
zawodnikiem Manchester United we wspaniałych latach 90-tych?", prawie pewne było, że udzielona zostałaby odpowiedź: 'Eric Cantona'. Ale teraz, po ponownym przemyśleniu sprawy, nadal odpowiedziałbyś 'Eric
Cantona', czy może już 'Peter Schmeichel'? Przez dziewięć lat 'Great Peter' był fundamentalnym elementem, który pomógł Sir Alexowi Fergusonowi zbudować drużynę, która zdobędzie tyle trofeów. Jedno jest
jednak pewne - wśród takich gwiazd jak Shilton, Zoff, Jennings, czy Jaszyn, Peter Schmeichel będzie zawsze pamiętany jako jeden z najlepszych piłkarzy, jakich widziała ludzkość...

Informacje

Narodowość: Dania
Data urodzenia: 18 listopada 1963 r.
Miejsce urodzenia: Gladsaxe

Poprzedni klub: Broendby IF
Kwota transferu: 500 tys. funtów

Lata w Man Utd: 1991 - 1999
Debiut: 17 sierpnia 1991 r. - Notts County (D) 2:0
Występy: 398
Bramki: 1

Następny klub: Sporting CP
Kwota transferu: wolny transfer

Sukcesy

Sezon Rozgrywki
1998/1999 Liga Mistrzów
1998/1999 Puchar Anglii
1998/1999 Mistrzostwo Anglii
1997 Tarcza Dobroczynności
1996/1997 Mistrzostwo Anglii
1996 Tarcza Dobroczynności
1995/1996 Puchar Anglii
1995/1996 Mistrzostwo Anglii
1994 Tarcza Dobroczynności
1993/1994 Puchar Anglii
1993/1994 Mistrzostwo Anglii
1993 Tarcza Dobroczynności
1992/1993 Mistrzostwo Anglii
1991/1992 Puchar Ligi
1991 Superpuchar Europy

Kariera

Sezon Występy Bramki
1998/1999 56 (0) 0
1997/1998 44 (0) 0
1996/1997 49 (0) 0
1995/1996 45 (0) 1
1994/1995 43 (0) 0
1993/1994 60 (0) 0
1992/1993 48 (0) 0
1991/1992 53 (0) 0
Łącznie 398 (0) 1