Erik ten Hag i John Murtough, Manchester United
manutd.com

”The Athletic” odsłania kulisy ostatnich okienek transferowych Man Utd. Transfer Casemiro wykluczył pozyskanie Kane’a

Daniel Białek
Zmień rozmiar tekstu:

W nowym tekście dla wiarygodnego portalu The Athletic Laurie Whitwell ujawnia jak od wewnątrz wyglądały najważniejsze kwestie dotychczasowych okresów transferowych za kadencji Erika ten Haga.

Letnie okienko 2022

Po tym, gdy holenderski menadżer zgodził się objąć stery na Old Trafford co tydzień przeznaczał kilka godzin na dyskusję nad składem, który  ma zastać w Manchesterze. Ten Hag chciał jak najszybciej przystąpić do działania, a rozmowy prowadził głównie z Johnem Murtoughem. Szkoleniowiec poprosił wtedy o pomocnika w rodzaju Frenkiego De Jonga, uznanego napastnika i lewonożnego środkowego obrońcę.

Agenci z którymi klub kontaktował się w tamtym czasie rysują jednak obraz klubu, który działa bez ustalonego planu. Jasne było, że chociaż klub korzysta ze szczegółowej skautingowej bazy danych, która zawiera tysiące raportów, to nie istnieje tak zwany ”skład cieni”, czyli planer w którym rozpisane są potencjalne nabytki na każdą pozycję, co jest zaś standardem w innych klubach. United bardziej zaczynało od zera niż posiadało jasną hierarchię celów.

Obecnie Murtough posiada pokaźne dossier, które klasyfikuje potencjalne nabytki na każdą pozycję według raportów skautingowych, danych i szacowanych kosztów. Jednakże wcześniejszy brak twardej organizacji ośmielił Erika ten Haga by wziąć sprawy we własne ręce. Zrobił to chociażby wtedy, gdy Murtough przedstawił mu listę środkowych obrońców zawierającą Lisandro Martineza. Dyskutowano również nad Josko Gvardiolem, Alessandro Bastonim i Pau Torresem, ale Ten Hag preferował Martineza. Dążył do jego transferu częściowo ze względu na ich relację oraz dostępność Argentyńczyka, ale również uważał go za nabytek najbardziej pasujący do zespołu. Martinez wiedział jak pracuje Ten Hag co dawało mu przewagę, a Murtough uważany przez niektórych byłych współpracowników bardziej za administratora niż wizjonera,  nie postawił veta.

United wtedy cały czas walczyło o transfer De Jonga mając już uzgodnioną z FC Barcelona kwotę 85 milionów euro. Jednak pomimo odejść pięciu doświadczonych zawodników (Paul Pogba, Nemanja Matić, Juan Mata, Jesse Lingard i Edinson Cavani) Ten Hag usłyszał, że nie ma już pieniędzy na dalsze letnie transfery.

Po tej deklaracji United przegrało z Brentford i Brighton i wybuchła panika. Dyrektor wykonawczy Richard Arnold zaczął być częściej widoczny w Carrington i po drugim z tych meczów brał udział w długim spotkaniu w sprawie transferów. Właśnie wtedy podjęto decyzję o skoncentrowaniu się na Casemiro kosztem De Jonga.

Decyzja by skierować się w stronę Casemiro, który jest innym profilem zawodnika, została powzięta mimo pewnego wewnętrznego oporu. Wskazywano, że na przykład kupno Declana Rice’a za 120 milionów funtów pod kątem finansowego fair play byłoby lepsze dla United  niż transfer 30-letniego Brazylijczyka za połowę tej ceny. Pensja Rice’a byłaby znacząco niższa niż 350 tysięcy funtów tygodniowo, które pobiera Brazylijczyk, a do tego kontrakt byłego zawodnika West Hamu zostałby rozłożony na więcej lat. Anglik, wtedy 23-letni, miałby również wartość przy potencjalnym odsprzedaniu.

Transfer Casemiro, warty 50 milionów funtów i kolejne 10 w bonusach zakończył nadzieję Man Utd na pozyskanie Harry’ego Kane’a, ponieważ w tej sytuacji pensja Anglika byłaby zbyt duża, by zmieścić się w regulacjach finansowego fair play. Kane był priorytetem Ten Haga na pozycję nr 9, ale ”Czerwone Diabły” nigdy na poważnie nie starały się o reprezentanta Anglii.

Zdecydowano się na byłego gracza Realu, ponieważ Ten Hag potrzebował natychmiastowego wpływu, a Casemiro był dostępny po tym jak wyraził chęć odejścia. Sztab rekrutacyjny Man Utd analizował jak defensywny pomocnik może wpasować się do zespołu, prześledził jego historię kontuzji i jednogłośnie dał zielone światło dla umowy. W tamtym momencie, West Ham za to nie wysłuchiwał ofert za Rice’a, a menedżer drużyny z Old Trafford nie chciał czekać.

Ten Hag uważał, że potrzebuje jeszcze jednego skrzydłowego i co prawda miał zastrzeżenia co do perspektywy kolejnych negocjacji z Ajaksem, jego kandydatem, który zebrał również wszechstronne poparcie był Antony.

Za kadencji Ole Gunnara Solskjeara skauci klubu stworzyli raporty, w których wyceniali Antonego na około 25 milionów funtów. W połowie lata 2022 Man Utd zerwał rozmowy z Ajaksem i prywatnie zakomunikował, że nie zapłaci więcej niż 60 milionów funtów. W ostatnich dniach okienka, w związku z rosnącą desperacją i Ten Hagiem naciskającym na wzmocnienie, klub ustalił z Ajaksem kwotę 87 milionów funtów (95 milionów euro i 5 w bonusach). Edvin van der Sar po fakcie zdradził, że podjudzał Murtougha i Arnolda do posunięcia się tak daleko jak to tylko możliwe, jako że Ajaks stracił już w tamtym okienku wielu kluczowych graczy.

Styczeń 2023

Wydatki pierwszego okienka Ten Haga oznaczały, że United znajdowało się na granicy spełnienia wymogów FFP przez co styczniowe nabytki musiały być ograniczone do wypożyczeń. ”Czerwone diabły” nie szukały jednak  rozwiązań w bazie skautingowej, wiele z ich transferów wydawało się przypadkowe. Odejście Cristiano Ronaldo zostawiło dziurę w ataku. Początkowo klub z Old Trafford walczył o Cody’ego Gakpo, który imponował na Mistrzostwach Świata i jest reprezentowany przez tę samą agencję co Ten Hag, jednak na kilka dni przed Bożym Narodzeniem stwierdzono definitywnie, że w następnym miesiącu możliwe będą tylko wypożyczenia. Przy tego typu ograniczeniu. Ten Hag wyznaczył jako cel swojego rodaka Wouta Weghorsta, ponieważ chciał napastnika, który będzie dostępny od początku okienka. 20 krotni mistrzowie Anglii zapłacili Besiktasowi 2.5 miliona funtów za zerwanie wypożyczenia w Turcji, a napastnik, który we wcześniejszym sezonie w Burnley strzelił 2 bramki w 20 meczach zameldował się na Old Trafford 13 stycznia.

Niedługo potem, gdy Christian Eriksen doznał poważnej kontuzji, Erik ten Hag chciał wypożyczyć Ryana Gravenbercha w ostatni dzień okresu transferowego. Bayern upierał się, że Holender nie jest na wypożyczenie, zaproponował jednak Marcela Sabitzera. Pomysł ten spodobał się Ten Hagowi. Na Old Trafford posiadano dawne raporty o Sabitzerze, ale jego wybór był bardziej improwizacją niż planowym działaniem, Manchester United twierdził, że był to przykład skuteczności klubu, jako że umowę sfinalizowano zaledwie trzy godziny po rozpoczęciu negocjacji.

Lato 2023

Kolejne okienko przypomniało wcześniejszy szablon elastycznych planów, zawyżonych cen i zepsutych budżetów. Manchester United wydał na Masona Mounta, Andre Onanę, Rasmusa Hojlunda, Altay Bayindira i Sofyana Amrabata prawie 200 milionów funtów, mimo że wcześniej komunikował, że zakupy będą poważnie ograniczane. Źródła uważają, że gdyby Ten Hag znał z wyprzedzeniem wysokość finalnego budżetu spożytkowałby pieniądze inaczej. Holender akceptował jednak, że kupno Kane’a zostawiłoby niewiele funduszy na dalsze wzmocnienia. United czuje. że wzmocniło zespół wszędzie, gdzie było to potrzebne i zadziałało długofalowo kupując młodszych zawodników.

Wewnętrznie, cenę za Mounta ustalono na 40 milionów funtów ze względu na jego wygasający za 12 miesięcy kontrakt. Tyle warta była już jednak pierwsza oferta, którą Chelsea otrzymała. Oferty United wzrastały do ostatecznej kwoty 55 milionów i 5 milionach funtów w bonusach. Jednakże spełnienie bonusów byłoby dla zespołu z Old Trafford świetną wiadomością, jako że każdy z pięciu milionów zostałby wypłacony w przypadku 70% występów w mistrzowskim sezonie podczas trwania jego pięcioletniego kontraktu.

Atalanta informowała Hojlunda, że może odejść za 50 milionów funtów, United postawiło granicę na 60, po czym uzgodniło transfer warty 72 miliony funtów po całodniowych negocjacjach trwających do trzeciej nad ranem. Atalanta żądała 86 milionów funtów za zawodnika, którego kupiła za 15 milionów zaledwie rok wcześniej.

Onana został kupiony z Interu za 47 milionów funtów rok po tym jak przyszedł do Włoch za darmo. Za wypożyczenie Amrabata zdecydowano się zapłacić 8 milionów funtów, aby nie zawarto w nim klauzuli obowiązkowego wykupu, lecz tylko jego opcję.

 

 

Komentarze

Podobne wpisy

Najnowsze