Bill Foulkes

BIOGRAFIA

Potężny i silny Bill Foulkes był jednym z 'Busby Babes', którzy przeżyli katastrofę lotniczą w Monachium i w koszulce United przez blisko 20 lat prezentował wspaniałą grę jako środkowy pomocnik. Do 'Czerwonych Diabłów' dołączył jako amator w marcu 1950 roku, a do pierwszej drużyny przebił się rok później. Z początku był również górnikiem w kopalni węgla, ponieważ czuł, że jest zbyt słaby, by rozpocząć profesjonalną karierę.

Wydobywanie węgla zaprzestał dopiero wtedy, gdy otrzymał powołanie do reprezentacji Anglii. Karierę w United rozpoczął w sezonie 1952-53 jako środkowy obrońca, jednak później przesunięty został na swoją ulubioną pozycję, defensywnego pomocnika. Foulkes był prawdziwą skałą nie do przejścia, lubił siłową grę i walkę do upadłego na boisku.  

Jako jeden z ocalonych po katastrofie lotniczej w Monachium, Bill objął opaskę kapitana w odbudowywanej drużynie. Poprowadził zespół do finału FA Cup na Wembley w tym samym sezonie, jednak 'Czerwone Diabły' przegrały 2-0. Podczas swojej wspaniałej kariery na Old Trafford, Foulkes czterokrotnie zostawał Mistrzem Anglii - w latach 1956, 1957, 1965 i 1967.

Ten ogromny pomocnik rozegrał także trzy finały FA Cup, zdobywając to trofeum w 1963 roku po zwycięstwie 3-1 nad Leicester. Ukoronowaniem jego kariery w Manchesterze było zdobycie Pucharu Europy po słynnym finale z Benficą w 1968 roku.

Foulkes bardzo dużą uwagę przywiązywał do formy fizycznej i sylwetki, dlatego też na boisku największy użytek miał ze swoich rozwiniętych mięśni. Co ciekawe, w młodości sądzono, że będzie grał w rugby, jednak ta dyscyplina przegrała z piłką nożną. Po zdobyciu Pucharu Europy Bill chciał odejść na piłkarską emeryturę, jednak Sir Matt Busby przekonał go do kontynuacji gry przez dwa lata. Po rozłące z boiskiem Foulkes był trenerem w szkółce młodzieżowej United. Później był trenerem m.in. drużyn z USA, Norwegii i Japonii.

Pomimo, iż był defensywnym pomocnikiem, kibice pamiętają go przede wszystkim za strzelane gole. To właśnie jego trafienie na Santiago Bernabeu przeciwko Realowi w półfinale Pucharu Europy dało United przepustkę do końcowego sukcesu. W czerwonej koszulce zanotował aż 688 występów i pod tym względem znajduje się na drugim miejscu, za Bobby Charltonem, w historii klubu. W sezonach 1957-58, 1959-60, 1963-64 i 1964-65, wystąpił w każdym z meczów 'Czerwonych Diabłów'.

Informacje

Narodowość: Anglia
Data urodzenia: 5 stycznia 1932 r.
Miejsce urodzenia: St Helens

Poprzedni klub: wychowanek
Kwota transferu: nie dotyczy

Lata w Man Utd: 1951 - 1970
Debiut: 13 grudnia 1952 r. - Liverpool (W) 2:1
Występy: 688
Bramki: 9

Następny klub: zakończenie kariery
Kwota transferu: nie dotyczy

Sukcesy

SezonRozgrywki
1967/1968Puchar Europy
1967Tarcza Dobroczynności
1966/1967Mistrzostwo Anglii
1965Tarcza Dobroczynności
1964/1965Mistrzostwo Anglii
1962/1963Puchar Anglii
1957Tarcza Dobroczynności
1956/1957Mistrzostwo Anglii
1956Tarcza Dobroczynności
1955/1956Mistrzostwo Anglii
1952Tarcza Dobroczynności
1951/1952Mistrzostwo Anglii

Kariera

SezonWystę™pyBramki
1969/19703 (0)0
1968/196917 (3)0
1967/196831 (0)2
1966/196735 (0)4
1965/196648 (0)1
1964/196560 (0)0
1963/196455 (0)1
1962/196347 (0)0
1961/196247 (0)0
1960/196145 (0)0
1959/196045 (0)0
1958/195933 (0)0
1957/195859 (0)0
1956/195754 (0)0
1955/195627 (0)0
1954/195544 (0)0
1953/195433 (0)1
1952/19532 (0)0
1951/19520 (0)0
Łącznie685 (3)9