Mauricio Pochettino zostanie nowym trenerem Manchesteru United, co wiadomo już oficjalnie od zeszłego tygodnia. Jak jednak przebiegały kulisy jego zatrudnienia? Kogo proponowali kolejni członkowie zarządu? Czy to prawda, że Glazerowie wybrali Pochettino? Wszystko to przybliżli w swoim artykule Laurie Whitwell i Adam Crafton na łamach The Athletic. Treść poniżej.
Laurie Whitwell i Adam Crafton dla The Athletic – treść oryginalna
Zatrudnienie Mauricio Pochettino w Manchesterze United było przygotowywane od dekady, ale droga do zastąpienia przez niego Michaela Carricka na stanowisku trenera w najbliższych dniach zaczęła się około dwóch tygodni temu, przed ich meczem z Chelsea w Premier League rozgrywanym 31 października.
Wtedy właśnie klub został poinformowany o klauzuli wykupu zapisanej w jego kontrakcie z reprezentacją Stanów Zjednoczonych, opiewającą na 10 milionów dolarów (7,6 milionów funtów). Od tego momentu osoby decyzyjne w klubie skupiły uwagę na 54-letnim Argentyńczyku.
Gdy klub zrozumiał i dowiedział się o warunkach, przy których mogliby ściągnąć Pochettino, to stał się jasnym faworytem do zastąpienia Carricka. Dwukrotnie nie udawało mu się dostawać pracy na Old Trafford po rozmowach z różnymi zarządami, ale w obecnych okolicznościach spełniał on wiele kryteriów, biorąc pod uwagę jego wcześniejsze doświadczenie w Premier League i Lidze Mistrzów, jego historię wprowadzania młodych zawodników, charakter i budowanie kultury. Co ważne, sam był chętny do tej roli.
Kierownictwo skontaktowało się już wówczas z Unaiem Emerym, który ponownie odbudowuje Aston Villę, a jednocześnie prowadzi ją do rywalizacji zarówno na krajowym podwórku, jak i w Europie. Emery był w przeszłości rozważany jako kandydat do przyjścia do United, a jak wiadomo, sir Alex Ferguson docenia jego jakość trenerską.
Rozmowy miały miejsce za pomocą pośredników, co pozwoliło United eksplorować koszty jakiegokolwiek ruchu po Emery’ego, a także jego otwartość na przyjście do klubu. 55-latek, którego agentem jest Jorge Mendes, ma jednak taki poziom kontroli w Aston Villi, któremu trudno dorównać jakiemukolwiek innemu klubowi. Zamiast trafić do Manchesteru, poczyniono progres w rozmowach o nowym kontrakcie z klubem Birmingham. Jego obecna umowa wygasa w 2029 roku.
Villa podjęła niecodzienny krok, 4 listopada na swoim koncie na X wrzucając zdjęcie Emery’ego stojącego obok współwłaściciela Nassefa Sawirisa, by podkreślić, jak „pozytywne dyskusje pokazują jasne poświęcenie dla klubu wykraczające poza rok 2029”.
Wśród niektórych osób jest poczucie, że zainteresowanie jego osobą na Old Trafford przyspieszyło podpisanie nowej umowy w Aston Villi.
Pochettino od zawsze był jednak otwarty na taką możliwość. Od lat wypowiada się o United w samych superlatywach. W 1999 roku był na Camp Nou w Barcelonie (grał wówczas w Espanyolu, drugim czołowym klubie katalońskiego miasta), by zobaczyć ich zwycięski powrót w finale Ligi Mistrzów z Bayernem Monachium, a jego podziw dla Fergusona, legendy Old Trafford, jest oczywisty.
Kilka dni przed tym, jak prowadzona przez niego reprezentacja USA pokonała Bośnię i Hercegowinę, awansując do 1/8 finału tegorocznych Mistrzostw Świata, publicznie zdradził nawet, że marzy o objęciu United. Podczas wywiadu dla mediów w hotelu Ritz-Carlton w Laguna Niguel, niedaleko Los Angeles, Pochettino zwrócił się do swojego wieloletniego asystenta Jesusa Pereza i powiedział, jak podaje The Telegraph: „Pewnego dnia twoje marzenie się spełni. Trafisz do Manchesteru United”.
Klub będzie musiał dodatkowo zapłacić za Pereza, który jest postrzegany jako bardzo ważna osoba dla Pochettino, tak jak cała reszta jego sztabu, czyli asystent Miguel D’Agostino, trener bramkarzy Antonio Jimenez, trener przygotowania fizycznego Silvia Tuya Vinas oraz specjalista ds. nauk sportowych, Sebastiano Pochettino, jego 31-letni syn. Ogólny pakiet wynosi lekko ponad 12 milionów dolarów (9 milionów funtów).
Na początku całego tego procesu brano pod uwagę finanse, ale okoliczności stały się trudniejsze po porażce 0:2 z Chelsea i remisie 4:4 z aston Villą, gdy drużyna zjechała do strefy spadkowej. United znajdujące teraz takie pieniądze prawdopodobnie sfrustruje Carricka, który mógłby użyć ich na letnie okno transferowe.
Pochettino nie kosztowałby nic od razu po Mistrzostwach Świata, gdy był wolnym agentem z powodu upłynięcia dwuletniego kontraktu z U.S Soccer po porażce z Belgią. 3 sierpnia podpisał on nowa umowę ważną do 2030, zawierającą klauzulę wykupu.
United wówczas czuło, że celowanie w trenerów będących na Mistrzostwach Świata, w tym Juliana Nagelsmanna, było niepraktyczne i Carrick zasłużył na szansę po awansie do Ligi Mistrzów w zeszłym sezonie.
To jednak dodaje się do kolejnego kosztownego epizodu do klubu, po szybkich i kosztownych zwrotach w sprawie Erika ten Haga, Rubena Amorima i dyrektora sportowego Dana Ashwortha. Łączny koszt zatrudnienia i zwolnienia tych kluczowych osób od 2024 roku przekracza 40 milionów funtów.
Po przybyciu do United jako współwłaściciel na początku 2024 roku Ratcliffe powiedział: „Jeśli spojrzeć na 11 lat, które minęły od odejścia Davida Gilla i sir Alexa, w klubie pracowała cała seria trenerów. Niektórzy byli bardzo jakościowi. Żaden z nich nie odniósł sukcesu ani nie utrzymał się na stanowisku zbyt długo. Nie można winić wszystkich trenerów. Jedyny wniosek, jaki można wyciągnąć, jest taki, że środowisko, w którym pracowali, nie funkcjonowało prawidłowo”.
Jednak cena nowego trenera United mogła być nawet wyższa. Według źródeł miały miejsce kontakty między United a Brighton, których skok na drugie miejsce w Premier League jest jedną z historii tego sezonu, by zapytać o szanse zrekrutowania ich trenera, Fabiana Hurzelera.
Właściciel Brighton, Tony Bloom, powiedział jednak United, że cena takiego ruchu wynosić będzie 15 milionów funtów (20 milionów dolarów). Mimo to, Hurzeler chciałby dokończyć obecny sezon z Brighton, co sprawia, że szansa na taki ruch jest niska. Inne źródła twierdzą, że potrzebna byłaby kwota nawet wyższa, niż 15 milionów.
Zatem mimo tego, że Pochettino wyglądał na preferowanego kandydata, United odbyło spotkanie zarządu (ExCo) w zeszły czwartek, 5 listopada, gdzie on, Emery i Hurzeler byli przedmiotem dyskusji.
Było także dyskutowane czwarte nazwisko: Cesc Fabregas. Były kapitan Arsenalu, obecny trener włoskiego klubu Como, poprowadził drużynę do wygranej 4:1 nad Manchesterem United w Lidze Mistrzów w październiku, co było praktycznie końcem Carricka. Berrada cenił 39-latka, odkąd ten poprowadził Como do kwalifikacji do Ligi Mistrzów w zeszłym sezonie. Rozmowy o Fabregasie nie rozwinęły się jednak dalej.
Spośród tych czterech nazwisk, dwa mogły być uznane za doświadczonych menedżerów, z czego pozostała dwójka to ekscytujący, młodzi trenerzy. United zadecydowało, że profil jakiego chcą i potrzebują, to ktoś doświadczony.
United wcześniej rozszerzyło siatkę poszukiwań, przeprowadzając to, co określono mianem szczegółowej analizy sytuacji na stanowisku trenera. Rozpoczęła się ona po porażce u siebie z Bournemouth 0:3, 25 października. Następnego dnia rozważano sytuację Carricka i wewnętrznie szacowano przewidywane koszty jego zwolnienia oraz zatrudnienia innego trenera, jednak ostatecznie kierownictwo postanowiło dać 45-letniemu byłemu pomocnikowi United jeszcze trzy mecze na poprawę wyników: z Chelsea, Romą i Aston Villą.
W tamtym czasie, przetrzepywali także rynek menedżerski. Skontaktowano się z Didierem Deschampsem, który po Mistrzostwach Świata zakończył swoją 14-letnią kadencję jako selekcjoner reprezentacji Francji. Te konwersacje nie przebiegły jednak dobrze, a ludzie w klubie czuli, że czekał na pracę z Arabii Saudyjskiej. Francuska gazeta „L’Equipe” donosiła, że dyrektor Al Ahli, Fabrice Bocquet, zaoferował Deschampsowi trzyletni kontrakt z pensją około 10 milionów euro na sezon.
Inne nazwiska były w grze, zwłaszcza Antonio Conte, najbardziej znany menedżer spośród tych, którzy obecnie pozostają bez pracy. Ratcliffe’a zainteresowała kandydatura 57-letniego Włocha, biorąc pod uwagę jego osiągnięcia: wygranie Premier League i Serie A sześciokrotnie z czterema różnymi klubami. Inni w klubie jednak czuli, że nie wpasuje się do obecnych okoliczności. Conte byłby zainteresowany przejęciem zespołu, ale uważa się, że pragnie mieć dużą władzę i sądzi, że do zarządzania zawodnikami, którzy muszą wziąć większą odpowiedzialność za wyniki, potrzebna jest stanowcza ręka.
Przedstawiciele Włocha skontakowali się z United, by uświadomić ich o dostępności Conte, po tym jak ten opuścił Napoli na koniec zeszłego sezonu, ale klub nigdy nie podjął później tego tematu i nie przeprowadził żadnych rozmów.
Niektórzy w klubie czuli, że Eddie Howe ma mocne argumenty po swojej pracy w Bournemouth i ostatnio w Newcastle. Źródła mówią, że dyrektor ds. piłki nożnej Jason Wilcox sprawdził, czy 48-latek, który opuścił Newcastle pod koniec lipca, był odpowiedni. Ostatecznie jednak ten temat nie posunął się dalej i nie znalazł się on na finalnej liście rozważanych nazwisk.
Christopher Vivell, dyrektor ds. rekrutacji, lubił Nagelsmanna, który jest wolnym agentem po opuszczeniu reprezentacji Niemiec po ich wczesnym odpadnięciu z Mundialu. Jednak zatrudnienie menedżera, dla którego Premier League jest nowa, w obecnej sytuacji klubu byłoby ryzykowne. 44-letni Sebastian Hoeness, menedżer Stuttgartu, kolejny bez doświadczenia w angielskim futbolu, także był krótko omówiony.
Wszystkie drogi jednak prowadziły ostatecznie do Pochettino. Niektóre źródła twierdzą, że jego zatrudnienie miało miejsce dzięki braciom Joelowi i Avramowi Glazerowi, których amerykańska rodzina pozostaje większościowymi właścicielami klubu, i którzy wywierają większy wpływ niż wcześniej, gdy Ratcliffe przybył w lutym 2024 roku. Twierdzą, że Pochettino był głównym kandydatem Glazerów.
Ci którzy znają Glazerów mówią, że nie w ich stylu jest dostarczanie ultimatum, ale byli poinformowani o sytuacji w klubie i subtelnie sugerują swoje punkty widzenia, jeśli czują, że jest to potrzebne.
Rodzinę Glazerów i Pochettino łączy miliarder Ken Griffin, który przekazał darowiznę federacji U.S. Soccer, gdy ta zatrudniła we wrześniu 2024 roku byłego menedżera Tottenhamu Hotspur, Paris Saint-Germain i Chelsea. Griffin pomógł Glazerom w kupnie Manchesteru United, jako założyciel funduszu Citadel, wykorzystywanego do przeprowadzenia wykupu z dźwignią finansową, który obejmował pożyczki, szacowane na około 220 milionów funtów. Źródła podkreślają jednak, że nie należy doszukiwać się w tym żadnych ukrytych znaczeń, a kluczowe dla zatrudnienia Pochettino było rozstrzygnięcie kierownictwa klubu odpowiedzialnego za sprawy piłkarskie, podjęte po poznaniu warunków klauzuli umożliwiającej mu odejście z U.S. Soccer.
Źródła mówią, że Ratcliffe dał pełną zgodę na jego zatrudnienie, a jednogłośną decyzją podjętą na spotkaniu zarządu przed meczem z Aston Villą, było zatrudnienie Argentyńczyka w wypadku zwolnienia Carricka. Klub zarzeka się, że spekulacje o różnych preferencjach w zarządzie i u właścicieli są kategorycznie fałszywe i Pochettino był jedynym kandydatem, z którym rozmawiali bezpośrednio.
Po kolejnych rozmowach na spotkaniu imperium biznesowego INEOS w Monako w zeszłym tygodniu, Berrada skontaktował się z U.S Soccer w środowy wieczór, by poinformować ich o chęci skorzystania z 10-milionowej klauzuli wykupu.
Są ludzie w klubie, którzy przewidują, że po objęciu drużyny będzie on spodziewał się większej władzy, niż sugerowałby jego tytuł „head coach” i przejmie on bardziej obowiązki w stylu tradycyjnego menedżera.
Powrót Pochettino do angielskiej piłki będzie miał miejsce po ostatnim meczu reprezentacji USA przeciwko Haiti w godzinach porannych czasu brytyjskiego w środę. Jego pierwszy mecz od razu będzie z wielkimi rywalami w postaci Liverpoolu w następną niedzielę, co oznacza, że będzie miał trzy sesje treningowe by poznać zawodników, których przejmie po Carricku.
Zatrudnienie Pochettino jest zwieńczeniem flirtu trwającego dekadę, którego początki sięgają 2016 roku, kiedy był kandydatem do zastąpienia Louisa van Gaala. Avram Glazer uznał natomiast, że United potrzebuje menedżera z doświadczeniem w zdobywaniu największych trofeów i mianował na to stanowisko Jose Moutinho.
Pochettino znalazł się także w ostatniej dwójce kandydatów w 2022 roku, gdy ten pracował w PSG, ale po zaprezentowaniu szczegółowego planu taktycznego na każdy scenariusz przez Ten Haga, wybrano Holendra. Źródła zaznajomione z tamtym procesem podejrzewają, że Pochettino uważał, iż jego dorobek mówi sam za siebie, i niekoniecznie był gotowy na trudy właściwego procesu rekrutacyjnego w takim samym stopniu jak Ten Hag. Argentyńczyk skupiał się na budowaniu kultury i zjednaniu drużyny, ale United czuło, że podejście Ten Haga lepiej pasowało wówczas do klubu.
Joel Glazer był wówczas na panelu, jednocześnie z dyrektorem sportowym Johnem Murtoughiem i CEO Richardem Arnoldem w procesie poszukiwania menedżera organizowanym przez Mike’a Forde’a, rekrutera sportowego z Nowego Jorku. Darren Fletcher oferował swoją opinię w trakcie procesu jako dyrektor techniczny, a teraz ędzie to robił z pozycji głównego trenera drużyny do lat 18, przy czym oczekuje się, że Pochettino będzie korzystał z akademii United.
Pochettino miał rozmowę także w 2024 roku, pod obecnym zarządem, gdy Berrada i Wilcox zaczynali w United. Obie strony wyszły z konwersacji z poczuciem, że nie będą pracować razem. Zamiast tego Thomas Tuchel i Roberto De Zerbi znaleźli się w finałowej dwójce, zanim ostatecznie przedłużono kontrakt Ten Haga.
Pochettino miał być „wypalony” po trudnych przygodach w PSG i Chelsea i nie był najlepszą wersją siebie. Choć wróciła mu energia w Stanach Zjednoczonych, jego zatrudnienie dwa lata po tamtym epizodzie to wciąż duża zmiana. W piątek, Pochettino podczas konferencji prasowej przed przedostatnim meczem na stanowisku przypisał doświadczeniu zdobytemu w amerykańskiej federacji piłkarskiej odbudowanie swojej motywacji. W sobotę jego drużyna wygrała 6:0 z Haiti.
Prawnik Mariano Aguilar zajmował się rozmowami i go reprezentował, informując United o klauzuli wykupu w jego nowej umowie. Pochettino w przeszłości negocjował swoje własne warunki i widocznie wyciągnął lekcję z podpisanej z Tottenhamem umowy w 2018, która nie miała żadnej klauzuli.
Upewnił się, że tym razem będzie opcja odejścia, po poprowadzeniu drużyny USA na Mundialu, choć w trakcie emocjonalnego pożeganania zapewniał, że chodziło mu także o ochronę feferacji.
Powiedział, że w niedzielne popołudnie „zaczęła się pojawiać taka możliwość” w kontekście Manchesteru United, a więc tuż po remisie 4:4 z Aston Villą na Old Trafford, do którego doszło wcześniej tamtego dnia.
Poniedziałek w bazie treningowej U.S. Soccer w Atlancie dla wielu był zwyczajnym dniem pracy. To właśnie wtedy przedstawiciele Pochettino po raz pierwszy skontaktowali się z federacją, informując, że poprzedniego wieczoru doszło do kontaktu z United.
Federacja liczyła początkowo, że Pochettino może zostać przekonany do pozostania, gdyż aż tak bardzo był zaangażowany w poświęcenie dla długoterminowych planów, miał możliwość pracy w nowym ośrodku i perspektywę budowania na optymizmie po Mundialu.
On i jego żona także cieszyli się spokojem życia w USA, co pozwalało im na spędzanie więcej wspólnego czasu, po powitaniu wnuków. Jego emocjonalna konferencja prasowa w poniedziałkowy poranek sugerowała, że rozstanie na nim ciążyło, jednocześnie podkreślał także swoją chęć poprowadzenia drużyny w dwumeczu z Haiti przed wylotem do Manchesteru.
Jego obóz wyraził się jasno, że do wykupienia go będzie potrzebne zapłacenie całej klauzuli, co dawałoby federacji zwrot z nowego kontraktu podpisanego ledwie trzy miesiące temu.
Jednak głęboko w środku personel U.S. Soccer wiedział, że telefon z Old Trafford spowodowałby u nich kłopoty. Pochettino był transparentny ze swoimi szefami, że jest mała liczba elitarnych klubów, które pozostają jego marzeniem, a United zawsze było wśród nich.
Od wtorkowego popołudnia chodziło już tylko o dogadanie finansów i formalności, nawet jeśli bezpośredni kontakt klubu z federacją miał miejsce dopiero poprzedniego dnia.
Dogadano się w czwartek, jak mówił Pochettino, a w ten sam dzień przekazał to swoim piłkarzom. „Bardzo mnie wspierali” – mówił.
Nie życzył sobie jednak rozmowy o nowym klubie. „W zeszłym tygodniu będzie czas rozmawiać o pracy w Manchesterze United” – wyjaśniał.
W trakcie dwóch dni, które Carrick spędzał na krawędzi, czyli we wtorek i środę, telewizory w Carrington wyświetlały stację Sky Sports News, niejako niezręcznie relacjonującą nadchodzące przybycie Pochettino.
Bez wątpienia w przyszłym tygodniu jeszcze więcej ekip telewizyjnych zjedzie się do United, gdy na dobre rozpoczną się jego rządy.
Nareszcie.









