Marcel Zakaszewski Mark Critchley i Conor O’Neill na łamach The Athletic przyjrzeli się Michaelowi Carrickowi, a konkretnie jego zarządzaniu meczami. Jak wynika z ich analizy, Anglik czeka ze zmianami najdłużej spośród wszystkich menedżerów Premier League.
Mark Critchley i Conor O’Neill dla The Athletic – treść oryginalna
Kiedy Manchester United wyszedł na drugą połowę ze stratą dwóch goli do Leeds w poniedziałkowy wieczór, to dość dużym zaskoczeniem było, że żaden z 11 piłkarzy odpowiedzialnych na najtrudniejsze 45 minut pod wodza Carricka nie został zmieniony. Bryan Mbeumo spędził przerwę na rozgrzewce, ale potem ponownie usiadł wśród rezerwowych na Old Trafford.
Nawet czerwona kartka dla Lisandro Martineza w 56 minucie nie wywołała natychmiastowej przebudowy w składzie. Mbeumo wszedł dopiero w 70. minucie wraz z Diogo Dalotem. Obaj czekali na wejście, gdy gol głową Casemiro przywrócił Manchester United do meczu. Choć drużyna Carricka ciężko walczyła o wyrównanie przeciwko Leeds, Mbeumo i Dalot byli jedynymi zmianami tamtego wieczora. Manuel Ugarte stał się tymczasowym stoperem, w momencie gdy Ayden Heaven siedział na ławce.
Okres Carricka jako menedżera tymczasowego był lepszy, niż ktokolwiek na Old Trafford mógłby się spodziewać. Manchester United jest w dobrej pozycji do zakwalifikowania się do Ligi Mistrzów na przyszły sezon po zaledwie drugiej porażce w 11 meczach.
Mimo to jego korzystanie ze zmienników i timing, w którym to robi są jednymi z ciekawszych aspektów jego trzymiesięcznej pracy – czy to czekanie do 68. minuty na wpuszczenie Benjamina Sesko przeciwko West Hamowi w lutym przy gonieniu wyniki, czy to ewidentna niechęć do wprowadzenia rezerwowych w poniedziałkowy wieczór.
Patrząc na innych menedżerów, którzy prowadzili swoje drużyny w przynajmniej 10 meczach w tym sezonie, to tylko Oliver Glasner, Sean Dyche oraz David Moyes dokonali mniej zmian na mecz, niż liczba 3,5 Carricka. Tylko raz trener Manchesteru United wykorzystał wszystkie pięć zmian – w marcowym przegranym meczu z Newcastle.
Spośród wszystkich menedżerów w Premier League, to Carrick czeka najdłużej na dokonanie pierwszej zmiany, spoglądając na ławkę średnio dopiero w 65. minucie meczów.
źródło zdjęcia: The Athletic
Bardzo mocno tą średnią obniża zmiana Luke’a Shawa w 24. minucie przeciwko Crystal Palace, spowodowana chorobą. Każdy z menedżerów jest czasem zmuszony do wczesnej zmiany, ale bez tego, średni czas pierwszej zmiany Carricka to byłaby 69. minuta.
Wszystkie te dane muszą zawierać kontekst, a są ważne czynniki w przypadku Carricka. Po pierwsze, 11 meczów to mała próbka w porównaniu do reszty ligi. Więcej dowiemy się o jego podejściu do zarządzania meczem w czasie końcówki sezonu Premier League.
Okres dwóch i pół roku pracy w Middlesbrough oferuje bardziej klarowny obraz tego jak i kiedy Carrick lubi korzystać z ławki. Jego zarządzanie meczami było przedmiotem debaty w Teesside w zeszłym sezonie.
W 60. minucie wyjazdowego meczu z Bristol City w lutym zeszłego roku, Middlesbrough prowadziło 1-0. Menedżer Bristol, Liam Manning dokonał wtedy czterech zmian, co obróciło mecz do góry nogami. Carrick nie odpowiedział od razu na gol wyrównujący George’a Earthy’ego w 72. minucie i gdy przygotowywał pierwsze zmiany 10 minut później, Earthy strzelił ponownie. Bristol City wygrało 2-1, a Middlesbrough przegrało piąty mecz pod rząd.
Carrick po meczu wypowiadał się w sposób filozoficzny: “Jeśli wszystko idzie zgodnie z planem i wygrywamy mecz, to jest to dobra decyzja. Kiedy nie idzie według planu, ludzie zaczynają to kwestionować i ja to rozumiem”.
Middlesbrough naprawiło formę, ale temat zmian był ponownie podniesiony po porażce 1-0 przeciwko Millwall w kwietniu, kiedy cztery proaktywne zmiany dokonane przez Alexa Neila przed 60. minutą doprowadziły do zwycięskiego gola wprowadzonego na boisku Camiela Neghliego w 65. minucie. Ponownie, Carrick miał gotowych do wejścia na boisko zmienników, którzy patrzyli, jak piłka wpada do siatki.
Tydzień później Carrick wyjaśnił, że dokonuje zmian na bazie “odczuć w meczu”: “To zawsze zależy. Czasem to proste, czasem oczywiste, a innym razem mogą być pewne konkretne miejsca i sposoby, w jakie chcemy atakować. Pewne sprinty, które chcemy wykonać, pewne atrybuty które chcemy mieć na boisku, by miały pozytywny wpływ na mecz”.
Później w jego ostatnim meczu w Middlesbrough, w którym potrzebowali wygranej przeciwko walczącemu o awans do Premier League Coventry City, by mieć jakiekolwiek nadzieje na awans do baraży, gol głową Jacka Rudoniego wyprowadził Coventry na prowadzenie tuż przed przerwą.
Carrick czekał do 67. minuty – 23 po golu Rudoniego – by dokonać zmiany. Później miały miejsce kolejne cztery, zanim Rudoni dorzucił drugiego gola by w zasadzie zakończyć sezon Middlesbrough i pracę Carricka.
Carrick z pewnością ceni sobie konsekwencję przy wyborze składu, ale także w czasie meczu. “Niektóre drużyny zmieniają wiele, co w pewien sposób sprawia, że jest trudniej coś przewidzieć, ale to także nowe dla nich każdego tygodnia” mówił po porażce z Millwall.
“Staramy się być konsekwentni i czujemy, że daje nam to benefit w postaci wiedzy kim jesteśmy, gdzie jesteśmy i gdzie powinniśmy być, jeśli chodzi o pozycje [na boisku].”
To zrozumiałe podejście, które ma swoje odzwierciedlenie w danych. W ostatnim sezonie plasował się on na 27 miejscu spośród 33 menedżerów w Championship (którzy prowadzili drużyny w 10 meczach lub więcej), jeśli chodzi o średni czas pierwszej zmiany, która miała miejsce w 61. minucie.
Ponownie, Carrick średnio dokonywał najmniej zmian w trakcie meczów spośród wszystkich menedżerów w lidze, osiągając średnią 3.8 na mecz. Ogólnie w Middlesbrough było odczucie, że to trener który w porównaniu z innymi menedżerami, woli poczekać ze zmianami, zamiast się z nimi spieszyć.
To widać też na Old Trafford, ale tu przychodzi druga ważna część kontekstu: pod wodzą Carricka Manchester United był w dobrej pozycji w trakcie meczów, co oznaczało, że apetyt na dokonywanie zmian był mniejszy.
Od jego zatrudnienia Manchester United prowadził przez 242 minuty w drugich połowach, remisowało przez 156 i przegrywało przez zaledwie 97. Nie jest przypadkiem, że w czterech meczach Carrick czekał ze zmianami najdłużej – przeciwko Tottenhamowi, Aston Villi, Fulham i Manchesterowi City – kiedy Manchester United prowadził i ostatecznie wygrywał.
Poniedziałkowy wieczór był także dopiero drugim przypadkiem, kiedy podopieczni Carricka przegrywali w przerwie. Poprzednio przeciwko Crystal Palace w zeszłym miesiącu “Czerwone Diabły” także wyszły bez zmian. Siedem minut później Matheus Cunha wywalczył rzut karny, Maxence Lacroix zobaczył czerwoną kartkę, a Bruno Fernandes wyrównał z karnego, aż w końcu Manchester United wygrał 2-1.
Dokonywanie zmian dla samego faktu ich dokonywania nie jest zbytnio pomocne. Do czasu tej porażki z Leeds, Carrick mógłby uargumentować swoje odpowiedzi na jakiekolwiek pytania dotyczące jego zarządzania meczem, odpowiadając w sposób: w większości nic nie było zepsute, więc po co to zmieniać?
Poniedziałkowy mecz to przypadek spotkania, w którym drużyna Carricka przegrywała najdłużej spośród wszystkich dotychczasowych pod jego wodza, choć był to także pierwszy raz, kiedy przegrywali dwoma golami i kiedy byli z tyłu przez dłużej niż godzinę.
Pomimo tego, zmiany były nieliczne, niezbyt zapowiadane. Najbliższe sześć meczów, szczególnie nadchodzące trzy przeciwko Chelsea, Brentford i Liverpoolowi ostatecznie zdecydują, czy Carrick skorzysta na bardzo pozytywnym okresie trzech miesięcy i zakwalifikuje się do Ligi Mistrzów, a może nawet zostanie na stałe.
Może się jednak w czasie tej drogi spodziewać zmian momentum w trakcie meczów, także złych momentów. Po porażkach takich jak z Leeds – a one mogą przyjść – ponownie będzie skupienie na Carricku i tym, jak odpowiada z linii bocznej.
