Jakub Kurek “Talent pokoleniowy”, “Nowy Van Dijk”, “Nowy Saliba” – te wszystkie określenia padały pod adresem Leny’ego Yoro, który trafia do Manchesteru United. Czy w takim momencie jakikolwiek kibic “Czerwonych Diabłów” mógłby się nie cieszyć? Niestety w tej beczce miodu jest łyżka dziegciu.
Talent? Mało powiedziane
Jest 14 maja 2022 roku, Lille w Nicei mierzy się z OGC Nice. Goście prowadzą 2:1 po dwóch trafieniach Jonathana Davida. W 78. minucie spotkania z boiska schodzi były piłkarz Manchesteru United Angel Gomes. Pomocnika na placu gry zastępuje 16-letni Leny Yoro, który staje się jednocześnie najmłodszym zawodnikiem od 33 lat, który zadebiutował na najwyższym poziomie rozgrywkowym w barach Lille.
Po swoim debiucie został włączony do pierwszego zespołu, początkowo tylko na okres przygotowawczy przed nowym sezon. Wówczas trenerem Lille był Paulo Fonseca.
– Leny miał wtedy jeszcze 16 lat, a pomysł był taki, że dołączy do nas tylko na okres przygotowawczy. Po zaledwie dwóch dniach powiedziałem: “Nie, nie, on zostaje tutaj z nami”. Według mnie jeśli zawodnik ma talent, to nie liczy się jego wiek. W niektórych przypadkach, jak w przypadku Leny’ego, było bardzo łatwo zrozumieć, że będzie ważny dla drużyny – mówił Fonseca The Athletic w grudniu 2023.
– Przez wszystkie lata mojej kariery trenerskiej nigdy nie widziałem tak młodego zawodnika z tak dużą dojrzałością. Ma tyle klasy. Tyle elegancji. To piękny zawodnik – dodawał szkoleniowiec.
Z czasem wyrósł na ostoję defensywy Lille, a zachwalały go takie legendy jak Thierry Henry czy Rio Ferdinand. W ubiegłym sezonie rozegrał w sumie 44 spotkania, co przełożyło się na 3690 minut, spędzonych na boisku, trzy gole i pięć żółtych kartek.
Jakim zawodnikiem jest Leny Yoro?
– Jest reaktywnym środkowym obrońcą, a to jest dość rzadkie w tym wieku. Młodzi piłkarze, którym daje się szanse, są zazwyczaj jego przeciwieństwem: są naprawdę agresywni i proaktywni. Przez to przydzielane im są nieco swobodniejsze role, które wymagają mniejszej wiedzy na temat pozycji – mówił dla The Athletic skaut pracujący dla dużego włoskiego klubu.
– Yoro taki nie jest. Jest mobilny i ma kilka cech fizyczny, które mogłyby sugerować taką [agresywną i proaktywną] grę, ale nie zachowuje się w ten sposób. To doświadczony człowiek! Jest solidny pod względem trzymania pozycji. Naprawdę trudno go wyprzedzić, dobrze czuje pojedynki i wie, jak bronić jak szef. Naprawdę, gra jak o wiele, wiele starszy środkowy obrońca – dodał.
Elegancja, timing i naprawdę długie nogi – to trzy rzeczy, które od razu widać w grze młodego Francuza. Napastnicy, którzy już myślą, że zdołali się z nim uporać i wygrać pozycje, natychmiast zostają sprowadzeni na ziemię, gdy nagle jedna z tych wręcz pajęczych kończyn dolnych wyłuskuje im futbolówkę.
Choć na pierwszy rzut oka wydaje się, że ktoś o takiej budowie ciała musi ruszać się jak wóz z węglem, to oglądając Yoro, każdy szybko pozna znaczenie przysłowia “Nie oceniaj książki po okładce”. Mimo 190 centymetrów wzrostu jest w stanie i bez obaw toczyć pojedynki szybkościowe z takimi piłkarzami jak Kylian Mbappe i szybko w razie potrzeby zmienić kierunek biegu. A co, jeśli komuś uda się wywieźć w pole 18-latka? Wtedy do gry wchodzi ostatnia deska ratunku, czyli udany wślizg.
Zarówno w powietrzu, jak i na ziemi skuteczność wygrywanych pojedynków, to ponad 60%, co w tym wieku jest ewenementem w top 5 lig Europy. Yoro potrafi odnaleźć się także w polu karnym rywala przy stałych fragmentach gry, co będzie cennym urozmaiceniem tego katastrofalnie wyglądającego elementu w grze Manchesteru United.
Wątpliwości można mieć jeśli chodzi o grę bark w bark z silnymi napastnikami Premier League, szczególnie, że miewał on kłopoty z Ollie Watkinsem w ćwierćfinale Ligi Konferencji, kiedy Lille mierzyło się z Aston Villą. Jednak praca na siłowni, to jeden z łatwiejszych elementów do wypracowania, jeśli sam zawodnik będzie miał na tyle chęci i motywacji.
Idealne uzupełnienie Lisandro Martineza?
92% skuteczności podań – oto statystyka, którą bardzo szybko wszyscy przyklejają do Leny’ego Yoro. Jednak wielu zauważa pewną prawidłowość, która rzutuje na odbiór powyższych liczb. 18-latek najczęściej gra do najbliższego partnera i rzadko decyduje się na grę wertykalną. Jeśli byłby ustawiony w linii obrony w parze z Harrym Maguirem, to być może byłby to ogromny problem, lecz w połączeniu z Lisandro Martinezem sprawa nie wydaje się już tak oczywista.
Warto tutaj zadać sobie pytanie, czym cechuje się Lisandro Martinez? Przede wszystkim ogromną agresją i poświęceniem. Jeśli dołożymy do tego bardzo odważne wyprowadzenie piłki oraz timing, to będziemy już mieć szkic profilu argentyńskiego rzeźnika. Tu wręcz prosi się, aby zestawić z nim bardziej eleganckiego i znacznie wyższego defensora, który dominuje w powietrzu i jest w stanie nadrabiać wszystkie braki Mistrza Świata.
Przy założeniu, że Martinez upora się z problemami zdrowotnymi taka para może wreszcie na kilka lat zabetonować duet środkowych obrońców, w taki sposób, że nie będzie trzeba co okienko transferowe myśleć o kolejnym defensorze.
Czy z niewolnika można zrobić zawodnika?
Kilka miesięcy temu Omar Berrada miał usłyszeć od agenta Leny’ego Yoro, którym jest Jorge Mendes, że priorytetem dla młodego defensora jest Real Madryt. Taka odpowiedź miała zniechęcić Nassera Al-Khelaifiego oraz przedstawicieli Liverpoolu. Nieco inaczej postąpił nowy prezes Manchesteru United.
Transfer Leny’ego Yoro stał się priorytetem, co skłoniło klub z czerwonej części Manchesteru do złożenia oferty opiewającej na 50 milionów euro plus 20 milionów w bonusach (inne źródła mówią o 63 milionach kwoty podstawowej). Real ustawił swój limit wykupu piłkarza, któremu za rok kończy się kontrakt na poziomie około 30 milionów euro. Nie dziwi więc, że Lille naciskało na samego zawodnika, aby wybrał Manchester United. Co więcej, według doniesień prasowych miał być on straszony sezonem spędzonym na ławce rezerwowych.
Ostatecznie Yoro pękł (po namowach między innymi Rio Ferdinanda) i zdecydował się przenieść do Anglii.
– Dołączenie tak wcześnie w mojej karierze do klubu takich rozmiarów oraz ambicjami, jak Manchester United jest ogromnym zaszczytem. Od momentu moich pierwszych rozmów z klubem przedstawiano mi jasny plan rozwoju mojego w Manchesterze jako elementu tego projektu. Zaopiekowali się oni mną oraz moją rodziną. Znam historię młodych zawodników w Manchesterze United. Czuję, że może to być idealne miejsce, bym wraz z moim kolegami z szatni osiągnął mój potencjał i ambicje. Nie mogę się doczekać startu – mówił sam zainteresowany po oficjalnej prezentacji.
Czy te słowa są szczere? Na ten moment wydaje się, że niezbyt, ale wszystko zweryfikują najbliższe miesiące.
Jak to było z tymi finansami?
Czy Yoro był drogi? Tak, był drogi, ale czym Manchester United ma dziś konkurować z Realem Madryt, jak nie pieniędzmi?
Czy Yoro będzie zarabiał krocie? Nie, ma sporą tygodniówkę, ale na pewno nie jest to komin płacowy.
Jak twierdzi dziennikarz stacji Sky Florian Plettenberg – piłkarz ten ma zarabiać około 5,8 miliona funtów rocznie (112 tysięcy funtów tygodniowo), plus “z boiska” może podnieść jeszcze dodatkowe 1,6 miliona funtów (wtedy jego tygodniówka wzrośnie do około 142 tysięcy funtów).
Czy jest to dużo? To dość przeciętna pensja w Manchesterze United. Dla porównania podstawowa pensja, jaką inkasuje Joshua Zirkzee to 105 tysięcy funtów tygodniowo. Z kolei Victor Lindelof i Lisandro Martinez, którzy będą z Lenym Yoro konkurować o miejsce w składzie, zarabiają 120 tysięcy funtów tygodniowo. Mniej dostaje między innymi Rasmus Hojlund (85 tysięcy funtów), Scott McTominay (60 tysięcy funtów) czy Alejandro Garnacho (50 tysięcy funtów).
Biorąc pod uwagę, że Leny Yoro ma dopiero 18 lat, to być może pensja wydaje się znaczna. Ponadto Fabrizio Romano informował, że będzie ona rosnąć w kolejnych sezonach. Jednak na pewno nie powstanie komin płacowy, który byłby uciążliwy przy negocjacjach kolejnych kontraktów.
Więcej o Yoro na naszym kanale YouTube!
