Joanna Bryndza Po każdej znaczącej porażce Manchesteru United, pojawiały się wątpliwości dotyczące niezachwianego zaufania Rubena Amorima do jego systemu gry. Jak się okazuje, podobne obawy mieli również zawodnicy. Harry Maguire wskazał, że zmiana ustawienia po odejściu Portugalczyka była głównym powodem poprawy wyników oraz jego powrotu do reprezentacji Anglii.
Amorim powiedział kiedyś, że nawet papież nie byłby w stanie przekonać go do porzucenia ustawienia z trójką obrońców – tak ślepo wierzył w swoją filozofię, niezależnie od wyników.
– Nie mam nic złego do powiedzenia o Rubenie. Naprawdę lubię Rubena i uważam, że ma świetne pomysły, ale po prostu nie sprawdziły się one w Manchesterze United – przyznał Maguire. – Wierzę, że zrobi wspaniałą karierę, a w kolejnym klubie prawdopodobnie odniesie wiele sukcesów. Po prostu to nie zaskoczyło, a my jako zawodnicy musimy wziąć za to dużą odpowiedzialność. Uważam, że poprowadził klub w dobrym kierunku i należy mu się za to wielkie uznanie. Zbudował solidną, dobrą kadrę.
Dla Maguire’a ta prosta zmiana, wprowadzona przez Michaela Carricka, otworzyła mu drogę do ponownego reprezentowania swojego kraju. Gdy 33-latek otrzymał w zeszły czwartek wiadomość na WhatsAppie od Thomasa Tuchela, można było przypuszczać, że niesie ona za sobą dobre wieści.
– Kiedy grasz trójką z tyłu i występujesz na środku, ludzie automatycznie zakładają, że jesteś trochę wolniejszy, mniej mobilny i bardziej „chroniony”. A ja zawsze powtarzałem, że zdecydowanie wolę występować w czteroosobowym bloku defensywnym. Czuję, że mogę wtedy być bardziej agresywny i ofensywny – a to ważna część mojej gry. Najlepszy okres w mojej karierze przypadł właśnie na grę w ustawieniu z czwórką defensorów.
– Zdarzało się, że Gareth Southgate ustawiał nas piątką z tyłu, ale w moich najlepszych latach dominowała gra czwórką obrońców. Ole [Gunnar Solskjaer] również stosował tę taktykę. Ludzie mówią, że gra w formacji z piątką obrońców mi odpowiada, ale ja się z tym nie zgadzam. Jestem typem obrońcy, który cały czas chce wchodzić w pojedynki z napastnikiem. W formacji z piątką obrońców jestem bardziej zachowawczy, pełnię rolę swego rodzaju libero i rzadziej wychodzę z piłką do przodu, a to przecież istotny element mojej gry.
– Opierasz się na swoim doświadczeniu. Poza tym, mam ogromną wiarę w siebie. Jestem środkowym obrońcą najwyższej klasy. Nie gra się przez siedem lat w Manchesterze United, będąc pod taką presją i obserwacją – zwłaszcza na tej pozycji, gdzie każda stracona bramka jest analizowana i oceniana. Uważam, że od około trzech lat prezentuję w Manchesterze United wysoki poziom. Za każdym razem, gdy byłem dostępny – choć w ostatnich dwóch latach zdarzały się przerwy spowodowane kontuzjami – utrzymywałem dobrą formę.
Mainoo również skorzystał na nominacji Carricka, który przywrócił go do podstawowego składu i — podobnie jak w przypadku Maguire’a – już przy pierwszej okazji doczekał się powołania od Tuchela.
– W piłce nożnej wszystko sprowadza się do opinii. Jeśli chcesz mieć długą karierę, to znajdą się trenerzy, którzy cię polubią lub nie, którzy będą cię cenić, albo do których koncepcji po prostu nie pasujesz, na przykład ze względu na system gry z dwoma pomocnikami, gdzie obok Bruno [Fernandesa] potrzebny jest bardziej defensywny zawodnik. To akurat nie odpowiadało Rubenowi. Kobbie od momentu powrotu spisuje się znakomicie i w pełni zasłużył na swoje miejsce.
Maguire wraca do reprezentacji Anglii 18 miesięcy po swoim ostatnim występie, który odbył się jeszcze za kadencji Lee Carsleya. Przyznaje, że tym razem jego rola w kadrze może wyglądać inaczej, jeśli znajdzie się w składzie na Mistrzostwa Świata. Marc Guehi i Ezri Konsa zajmowali miejsce na środku obrony w eliminacjach, a Maguire pozostaje gotowy, by pomóc drużynie, gdy zajdzie taka potrzeba.
– Rozegrałem ponad 60 meczów dla Anglii, wystąpiłem na trzech wielkich turniejach, ale kiedy jesteś w centrum wydarzeń i grasz w każdym spotkaniu, reprezentacji nie chcesz mówić, że bierzesz to za pewnik, jednak z czasem się do tego przyzwyczajasz. A gdy nagle zostaje ci to odebrane, to naprawdę boli. Widziałem, że zespół świetnie radził sobie w kwalifikacjach i wykonał znakomitą pracę, więc ten powrót to dla mnie niesamowite uczucie.
– Jestem teraz w takim momencie mojej kariery, że nie chodzi mi już tak bardzo o siebie, nie chodzi o jednostkę. Mam 33 lata. Skupiam się tylko na drużynie, chcę jej pomóc i coś wygrać. Niezależnie od tego, czy zagram jedną minutę na Mistrzostwach Świata, czy wystąpię w każdym meczu, zrobię wszystko, co w mojej mocy, by zapewnić sukces temu krajowi. Chcę grać – inaczej nie byłbym piłkarzem – ale jestem też na takim etapie kariery, w którym ważniejsze jest bycie częścią odnoszącej sukcesy drużyny – podsumował Maguire.
