Marcel Zakaszewski Laurie Whitwell na łamach The Athletic przeanalizował sytuację, jeśli chodzi o stanowisko menedżera Manchesteru United. Przedstawił pewne kulisy z przeszłości, obecne tematy omawiane w klubie przy okazji wyboru menedżera i inne ciekawe wątki, które mogą mieć wpływ na ostateczną decyzję.
Laurie Whitwell dla The Athletic – treść oryginalna
Jeśli piłkarze Manchesteru United mieliby taki wybór, to zagłosowaliby za zmienieniem statusu Michaela Carricka z menedżera tymczasowego na stałego. Lubią jego styl zarządzania, sesje treningowe i czują, że sztab szkoleniowy dowodzony przez byłego asystenta w reprezentacji Anglii, Steve’a Hollanda, jest dobrze zbalansowany. Czy jednak ten czynnik oznacza, że Carrick dostanie, albo powinien dostać pracę?
Ci którzy znają sir Jima Ratcliffe’a wiedzą, że osobowość Carricka nie zgadza się z tym, co zazwyczaj wybiera brytyjski miliarder. Według tych ludzi Ratcliffe woli charaktery “alfa”, stąd jego początkowa sympatia do Rubena Amorima, który “walczył ogniem z ogniem”.
Carrick jest raczej chłodniejszy. Ma cichy autorytet, zamiast pewnego rodzaju stanowczości, którą Ratcliffe pokazywał w kontaktach z mediami.
Jest jeszcze aspekt tego, że Carrick przyszedł na zasadach tymczasowych, wybrany w dużej mierze ze względu na powiązania z United, co dało osobom zarządzającym trochę oddechu przy kibicach zdenerwowanych szczegółami odejścia Amorima. Jeśli tamte napięte okoliczności doprowadzą do długoterminowego zatrudnienia, to byłoby to sprzeczne z długofalowym programem planowania, z którym INEOS przyszło na Old Trafford.
Są także pytania na temat tego, jak Carrick i jego sztab mogą poradzić sobie z rygorami łączenia europejskich pucharów z jednoczesnym sezonem Premier League.
Wciąż, wiele osób z branży mających dostęp do klubu wierzy, że United powinno pójść po Carricka ze względu na to, jak wzrosła jego pozycja od czasu jego przyjścia. Zwycięstwa nad Manchesterem City i Arsenalem są uważane za dowód jego umiejętności mądrego ustawienia drużyny przeciwko najlepszym ekipom w kraju. Pozostając przy Carricku, działacze daliby sobie dwie szanse. Jeśli zatrudnią kogoś innego i zacznie się to słabo, powrót do Carricka to opcja wykluczona.
Istnieje oczywiście obawa wyrażana przez ludzi związanych z klubem na temat tego, że ci którzy mają dokonać wyboru, do tej pory mają niejednoznaczny bilans. Pozostawienie Erika ten Haga i aktywowanie jego opcji w kontrakcie na dodatkowy rok, tylko po to by zwolnić go cztery miesiące później było pierwszą plamą, a następną była odważna decyzja związana z Amorimem i jego systemem z wahadłowymi. Omar Berrada miał duży udział przy jego zatrudnieniu. Choć dyrektor ds. piłki nożnej Jason Wilcox miał obiekcje co do jego formacji, ostatecznie zgodził się na takie rozwiązanie.
Pozostawienie Amorima przy serii złych rezultatów tylko po to, by zwolnić go kiedy nie chciał wysłuchać ich prośby o zmianę na czwórkę obrońców, zapisze się w historii jako burzliwy epizod.
Wybranie menedżera czy trenera, który potrafi wyciągnąć to co najlepsze z obecnego składu jest tym razem na Old Trafford postrzegane jako bardzo ważny aspekt. Carrick z pewnością to zrobił, a ściągnięcie go i jego sztabu szkoleniowego może być uznane za plus przy nazwiskach osób zarządzających w Manchesterze United.
Teraz zarzekają się, że nie będą się spieszyć z decyzją na temat jego przyszłości. Chcą poczekać do końca sezonu, zobaczyć na jakim miejscu skończy drużyna, wyczuć nastroje i przestudiować dane. Zrobili robotę “zakulisową”, by wyczuć rynek, ale nie zaczęli jeszcze procesu rozmów z kandydatami.
To, czy to pozostawi ich w tyle stawki jeśli chodzi o transfery, może być przedmiotem debaty. Nowe transfery chcą wiedzieć, dla kogo będą grać, ale dla osób zarządzających w United jest to przesadzone i transfery powinny być przeprowadzane dla klubu, a nie dla pojedynczej jednostki przy linii bocznej.
United w pełni skupia się na zakwalifikowaniu się do Ligi Mistrzów i zarzekają się, że nie popadają w samozadowolenie mimo obecnego obrazu sytuacji, w której jest różnica siedmiu punktów do szóstej Chelsea, z którą zmierzą się w sobotę. Nie chcieliby narazić pracy Carricka poprzez rozpoczęcie procesu poszukiwania menedżera. Carrick także nie domaga się jasności co do swojej przyszłości.
Wyniki, a także występy w nadchodzących tygodniach pomogą w finalnej decyzji, a według źródeł ważnym aspektem są też finanse. Po wydaniu 31 milionów funtów na zwolnienie Ten Haga, zatrudnienie i zwolnienie Amorima, Ratcliffe nie chce wydawać więcej pieniędzy na wypłacanie “odszkodowań”.
W kogo innego mogłoby zatem celować United? Luis Enrique wygrał Ligę Mistrzów z dwoma klubami, grając przy tym znakomity futbol. Jest on ceniony wśród osób zarządzających w klubie. Prawdopodobnie podpisze on obecny kontrakt w Paris Saint-Germain do lata 2030 roku. Jego obecna umowa wygasa w 2027.
Thomas Tuchel i Carlo Ancelotti to trenerzy postrzegani jako osoby z dużymi charakterami, które mogłyby poradzić sobie w United. Tuchel podpisał jednak nowy kontrakt z reprezentacją Anglii do 2028 roku, gdzie ma dobrą relację z Danem Ashworthem, który jest szefem ds. piłki nożnej w angielskim związku piłki nożnej FA. W grudniu 2024 został on zwolniony z pozycji dyrektora sportowego w Manchestrze United. W lutym natomiast The Athletic donosiło, że Ancelotti podpisze nowy kontrakt z reprezentacją Brazylii do 2030 roku.
Julian Nagelsmann, szkoleniowiec Niemiec, to kolejne nazwisko które tego lata będzie na Mistrzostwach Świata. Dyrektor ds. transferów Christopher Vivell, który był ważny przy transferach Benjamina Sesko i Senne Lammensa, przyjaźni się z Nagelsmannem i bez wątpienia mówiłby dobrze o jego jakości. Para pracowała razem w RB Lipsk, zanim Nagelsmann zdobył mistrzostwo Niemiec z Bayernem.
Finał Mundialu jest natomiast po pierwszym sparingu przedsezonowym Manchesteru United, co komplikuje sprawy. United byłoby ostrożne przy ponownym wybieraniu menedżera, który nigdy nie pracował w Premier League.
Andoni Iraola pokazywał, że potrafi sobie radzić w lidze angielskiej, ale przeskok z Bournemouth do Manchesteru United jest ogromny. Crystal Palace ma ruszyć po Iraolę jako zastępstwo za Olivera Glasnera.
Unai Emery był proponowany Manchesterowi United na różnych etapach w poprzednich latach, a sir Alex Ferguson ma podobno cenić sobie jego jakość jako menedżera. Tak samo Txiki Begiristain, były dyrektor ds. piłki nożnej w Manchesterze City, który pozostaje w kontakcie z Berradą. Emery ma jednak pewną kontrolę w Aston Villi, której nie dostałby na Old Trafford.
Ferguson wyrażał swoje opinie do osób zarządzających nt. presji i wyzwań związanych z byciem menedżerem Manchesteru United. Według niego to totalnie inna sprawa, niż wybieranie menedżera w Manchesterze City.
Kiedy grupa INEOS początkowo szukała zastępstwa za Erika Ten Haga w okolicach finału FA Cup w 2024, chcieli trenera który będzie miał jasny system i wpasuje się w nową strukturę Manchesteru United, stąd rozmowy z takimi kandydatami jak Kieran McKenna. Przy stole, przy którym rozmawiali, zachwycił ich natomiast Tuchel, co doprowadziło do złożenia mu oferty pracy. Czy taki niespodziewany precedens mógłby wydarzyć się ponownie?
Ratcliffe, który oglądał porażkę z Leeds w poniedziałkowy wieczór z loży dyrektorskiej, podejmie ostateczną decyzję. Rodzina Glazerów, która posiada większościowe udziały, jest chętna na takie rozwiązanie.
Steve McClaren, który asystował Fergusonowi przy trzech tytułach ligowych i tytule Ligi Mistrzów, zanim wrócił jako numer dwa Erika Ten Haga i wygrał FA Cup i Puchar Ligi, ma unikalną wiedzę na temat United i grupy INEOS. Podczas swojej pracy w Carrington odbył wiele rozmów na temat planów z sir Davem Brailsfordem, który był kluczową postacią w początkowych dniach nowego reżimu.
“W końcu trafią z tym wyborem – mówił McClaren dla The Athletic. Wszystko rozchodzi się o ludzi. Nie chodzi o coś takiego: mamy dyrektora sportowego, technicznego, do spraw transferów. Chodzi o ludzi będących na odpowiednim siedzeniu w odpowiednim busie, który zmierza w odpowiednim kierunku”.
“Ich następna decyzja będzie najważniejsza, bo to jest dla nich być albo nie być. To musi zadziałać. Inaczej, Jim jest bezwzględny. Jego standardy są tak wysokie, że dostanie to, czego będzie chciał. Ma na to pieniądze”.
“Struktura zależy od tego, jakiego menedżera wybierzesz, bo każdy pracuje inaczej. Niektórzy świetnie działają z dyrektorami sportowymi, a ty dokonujesz transferów. Niektórzy nie, sami wolą ich dokonywać”.
“Muszą zidentyfikować i porozmawiać z tak wieloma kandydatami, ilu tylko chcą. Powiedziałbym pięcioma. Michael swoją pracą znalazł się w tej piątce. Czy sześć miesięcy temu by tam był? Nie. Tym samym zasłużył sobie na miejsce w tej piątce. To, co musi zrobić, tak jak zresztą wszyscy inni, to zademonstrowanie co zrobiłby z United”.
“Michael ma świetną przewagę, bo ma pewien kredyt w banku i pokazał, co potrafi robić. Zademonstrował, że potrafi wykonać robotę na boisku, jeśli chodzi o 90 minut. To największa rzecz. Poniedziałek do piątku, każdy może zbudować model na mecz, na te 90 minut. Fergie był w tym dobry. Możesz mieć taką albo inną taktykę, ale to on zarządzał meczem i je wygrywał. Michael ma wokół siebie dobry sztab, Steve Holland i reszta”.
“Dobrze by było, żeby przeszli przez ten proces. Kto jest dostępny, kto jest naszego kalibru, kto pasuje do tego, czego oczekujemy? Jako kandydat, musisz się wykazać na następnej rozmowie. Jaki jest twój plan? Czy pasuje do wizji Jima?”
McClaren mówi, że jest w stanie zrozumieć, dlaczego Amorim nie chciał porzucić swoich zasad: “Wiedzieli, że gra 3-4-3. Ktoś musi zadać zatem pytanie, czy mamy piłkarzy do takiego grania? On się tego trzymał. Rozmawiałem z kilkoma byłymi piłkarzami i to się im podobało. Mówili, że to trochę słabość, jeśli ktoś zagra w inny sposób. Masz także swoich piłkarzy, którzy będą cię kwestionować, jeśli zostaniesz przy tym pokonany”.
Quinton Fortune, który był w United przy okazji zdobycia trzech tytułów mistrzowskich przed powrotem do trenowania akademii w 2012 i 2019, wierzy, że United potrzebuje silnego człowieka na czele:
“To ogromna robota. Boss ustawia standardy bardzo wysoko. Patrzysz na menedżerów, którzy przyszli później… mój Boże. Teraz potrzebujesz Ancelottiego, jego doświadczenia, pewnej aury. Wejdziesz do szatni, a piłkarze spojrzą i powiedzą: Ancelotti”.
Fortune, który jest obecnie asystentem w reprezentacji Serbii, dodaje: “Ancelotti kilka lat temu miał konferencję prasową i bardzo podobał mi się sposób, w jaki mówił, że nie chodzi o taktykę. Nie mówię, że nie jest ważna, ale wie on, jak ważne jest, by piłkarze czuli się dobrze”.
“Vinicius, kiedy dostaniesz piłkę, co chcesz z nią zrobić? Dobra. Kylian Mbappe, w czym jesteś dobry? Jestem szybki, strzelam gole. Wow! Luka Modrić, co robisz? Jestem świetny w podaniach, przytrzymuję piłkę. Rób po prostu to, w czym jesteś świetny”.
“Michael ma także świetną naturę, grałem przeciwko niemu kiedy był w West Hamie. Piłkarz, który robi to bez wysiłku. Musi oczywiście wzmocnić drużynę, to bardzo ważne”.
Czasy się zmieniają, ale są pewne fundamenty. “Boss nigdy nas nie trenował” – mówi Fortune. “Zawsze byli to Steve McClaren, Carlos Queiroz, Jim Ryan, Rene Maulensteen, Mick Phelan. Boss zarządzał drużyną. Przy tej grupie była już pewna kultura”.
“Jakiejkolwiek sesji byś nie zarządził, to jest proste. Cokolwiek zostało przed nami postawione, robiliśmy to na 1000 procent. Tak jak w sytuacji meczowej. Kiedy były ćwiczenia podaniowe, robiłeś to porządnie. Przy grze w dziadka dobrze się bawiliśmy, ale było to robione porządnie. Wszystko było dostosowane do sytuacji meczowych, taka była stworzona kultura”.
Chris Smalling grał z Carrickiem przy okazji zdobycia dwóch tytułów Premier League, FA Cup, Pucharu Ligi i Ligi Europy. Był on trenowany przez Jose Mourinho i Ole Gunnara Solskjaera, który początkowo był jako trener tymczasowy.
Smalling sądzi, że Carrick dobrze sobie poradził z rolą menedżera: “Trochę musisz przestawić głowę, jeśli chodzi o tą znajomość, ale musisz to także oddzielić, bo teraz jesteś bossem. Carras dobrze sobie poradził z tą zmianą, przejściem. Świetnie widzieć jaki ma wpływ na drużynę”.
