Kamil Jary Podczas rozgrzewki przed meczem z Midtjyland w ramach Ligi Europy, Anthony Martial doznał kontuzji, która wykluczyła go z udziału w tym spotkaniu. Ówczesny menadżer Manchesteru United, Louis van Gaal postanowił dać szansę piłkarzowi, którego prawie nikt wtedy nie znał. Na boisko w pierwszym składzie wybiegł młodziutki napastnik, Marcus Rashford.
To wtedy nastąpiła ekspozja talentu Rashforda. Zanotował kapitalny start w barwach “Czerwonych Diabłów” strzelając po dwie bramki w debiucie, a kilka dni później Arsenalowi. Był czas, kiedy napastnik Anglii wydawał się mieć świat u swoich stóp, ale obecnie wydaje się być na rozdrożu, a przyszłość na Old Trafford stoi pod znakiem zapytania.
W dniu, gdy Manchester United został pokonany 4:1 w derbach na Etihad Stadium w marcu 2022 roku, pojawiły się dobrze znane historie, że Marcus Rashford rozważa swoją przyszłość na Old Trafford i może zażądać odejścia z klubu. Piłkarz był niezadowolony ze swojego czasu gry w Manchesterze United pod wodzą tymczasowego menedżera Ralfa Rangnicka, ale obawy sięgały znacznie głębiej. Był zmęczony przesuwaniem go po różnych pozycjach, a ponadto coraz bardziej przytłoczony wieczną sensacją wokół klubu.
Gdy Manchester City i Liverpool walczyły o wielkie cele, obóz Rashforda od czasu do czasu zastanawiał się, jak mogłyby wyglądać sprawy, gdyby angielski napastnik miał możliwość gry na ustalonej pozycji w spójnej, dobrze naoliwionej drużynie z ustalonymi schematami gry. Z pewną dozą zazdrości patrzyli na to, jak Liverpool zarządzał czasem gry i pozycją Mohameda Salaha, który od kilku lat jest czołową postacią ligi, zdobywając w międzyczasie liczne trofea drużynowe oraz indywidualne.
– Myślę, że jednym z obszarów, w których inni gracze odnieśli korzyści, jest jakość danej szansy. Kiedy spojrzysz na gole strzelane przez Marcusa to nigdy nie jest to ta sama sytuacja. Natomiast jeśli spojrzysz na przykład na Mo Salaha, to zazwyczaj jest to ten sam rodzaj szansy, ponieważ jest to coś, nad czym Liverpool stale pracował. To jest właśnie korzyść z posiadania określonego systemu i planu gry. – powiedziało “The Telegraph” jedno ze źródeł bliskich Rashfordowi.
Sir Alex Ferguson ze swojego miejsca w loży dyrektorów na Old Trafford przyjemnością obserwował, jak ten młody talent akademii eksploduje na scenie piłkarskiej i rzekomo powiedział tym, którzy byli w jego kręgu, że cieszyłby się z szansy pracy z nim. Ferguson był przekonany, że Rashford jest najlepszym zawodnikiem Manchesteru United, a jego umiejętności trzeba wykorzystać, aby zmaksymalizować jego talent i zagrożenie dla przeciwnika.
Kampania 2022/23 wydawała się być momentem przełomowym dla Rashforda. Po słabym wcześniejszym sezonie oraz okresie pod wodzą Rangnicka, Marcus strzelił 30 bramek dla klubu, był niewątpliwie najlepszym piłkarzem w drużynie, a po Mistrzostwach Świata w Katarze siał postrach w całej Premier League i Europie.
Okazało się to jednak krótkim wystrzałem formy, a teraz Rashford wydaje się znajdować w podobnym dołku co ten, który poprzedzał ten jeden wspaniały sezon. Teraz, w wieku 27 lat, Rashford powinien być główną postacią drużyny, liderem zespołu i napastnikiem, wokół którego Ruben Amorim może śmiało budować. Zamiast tego odziedziczył zawodnika, który jest nękany problemami na boisku i poza nim, a według ostatnich doniesień, klub jest otwarty na sprzedaż w tym roku w związku z pogłębiającymi się obawami o jego styl życia i presją finansową, która zmusza klub do zbadania wszystkich dostępnych opcji.
Klub pokłada duże nadzieje w Amorimie, aby jak najlepiej wykorzystał skład taki jaki już ma, ponieważ jest mało prawdopodobne, aby miał do wydania dużo pieniędzy w następnych dwóch oknach. Straty w wysokości 312,9 miliona funtów w ciągu ostatnich trzech sezonów sprawiły, że klub stara się przestrzegać zasad Premier League dotyczących zysków i zrównoważonego rozwoju.
Oznacza to, że Manchester United będzie musiał sprzedać kilku zawodników, aby zebrać fundusze na reinwestycje w drużynę. Jak przekonali się latem, na rynku nie ma wielu chętnych na nierównego napastnika zarabiającego 325 tysięcy funtów tygodniowo i wciąż z trzema i pół roku do końca kontraktu, który otrzymał w lipcu 2023 roku.
Manchester United zapłacił 9 milionów funtów, aby sprzedać Alexisa Sancheza w 2020 roku, kiedy to chilijskiemu napastnikowi pozostały jeszcze dwa lata kontraktu. Arsenal zrobił coś podobnego z dobrze zarabiającymi Pierre’em Emerickiem-Aubameyangiem i Mesutem Özilem, aby przyspieszyć proces przebudowy pod wodzą Mikela Artety.
Wybór jest równie prosty, co surowy: zacząć z niego wydobywać najlepszą formę lub po prostu sprzedać. Ten drugi scenariusz jest znacznie łatwiejszy do powiedzenia niż wykonania, a pierwszy byłby nie lada sprawdzianem dla Amorima. Wystarczy spojrzeć na nikły wkład Rashforda w czwartkowe zwycięstwo 2:1 z Viktorią Pilzno, aby ocenić z jak wielkim wyzwaniem ma do czynienia Portugalczyk.
Marcus Rashford był w dużej mierze nie do poznania w porównaniu z graczem, który w swoich najlepszych czasach potrafił terroryzować obrońców. Ramiona były zapadnięte, twarz opuchnięta, a mowa ciała słaba. Widać było niechęć do biegania z tyłu i ostatecznie został zmieniony dla własnego dobra w 56. minucie.
Amorim będzie musiał długo zastanawiać się, czy wystawić zawodnika w niedzielnych derbach przeciwko Manchesterowi City na Etihad. Przy całym swoim pragnieniu lepszych występów, Rashford nie wydaje się naturalnie pasować do systemu 3-4-2-1 Amorima. Nie jest typowym numerem 9, a jego umiejętności wydają się mniej odpowiednie do gry jako numer 10. Zdobył trzy bramki w sześciu meczach pod wodzą Rubena Amorima, ale w międzyczasie rodziło się więcej pytań niż odpowiedzi.
To, czy Amorim będzie w stanie „dotrzeć” do Rashforda, dopiero się okaże. Słowo „nieprzenikniony” zostało użyte przez innych do opisania Rashforda, a niektórzy poprzednicy Amorima mieli trudności z przebiciem się do gracza.
– Miałeś wrażenie, że rozmowa z nim była naprawdę dobra, ale następnego dnia wyglądało to tak, jakby wpadła jednym uchem, a wypadła drugim – skomentowało jedno ze źródeł “The Telegraph”.
Inny informator powiedział:
– Wiem, że jego akt urodzenia mówi, że ma 27 lat, ale pod niektórymi względami jest bliżej 18-latka, więc musi otrzymywać odpowiednie wsparcie.
Nie pomaga fakt, że relacje Rashforda z kibicami Manchesteru United stają się coraz bardziej napięte. W niektórych meczach był wygwizdywany, zwłaszcza w półfinale Pucharu Anglii przeciwko Coventry na Wembley. Jest to dalekie od wylewu miłości w jego kierunku za jego pracę na rzecz walki z ubóstwem wśród dzieci. Wtedy nawet fani Liverpoolu bili mu brawo. Niestety, uwaga, jaką ostatnio przyciągało jego życie poza boiskiem, była zupełnie innego rodzaju niż jego działalność charytatywna.
Obawy dotyczące stylu życia Rashforda pojawiały się, zanim jego alkoholowe eskapady w Belfaście w styczniu zwróciły uwagę szerszej publiczności. Rzeczywistość jest taka, że jeśli ma on zacząć konsekwentnie osiągać wyniki na boisku, to on – i Manchester United – muszą lepiej radzić sobie z jego życiem osobistym. Jedno ze źródeł “The Telegraph” dobrze to podsumowało:
– Jest w nim naprawdę świetny dzieciak i zawodnik, ale w tej chwili jest niestety zagubiony.
