Kuba ManUtd.pl Bramkarz Manchesteru United Altay Bayindir był gościem w najnowszym odcinku podcastu “Czerwonych Diabłów”. Turek opowiedział “o grze” dla klubu z Old Trafford oraz wyjaśnił, dlaczego zdecydował, że zostanie bramkarzem.
Dotychczas Bayindir nie otrzymał jeszcze szansy na zadebiutowanie w pierwszym zespole Erika ten Haga. Dołączył on do Manchesteru United w letnim oknie transferowym, lecz jak na razie wszystkie spotkania w tym sezonie zaliczył jego rywal Andre Onana, który także dołączył do klubu przed startem rozgrywek.
Co jest najważniejsze obecnie w zespole?
– Mamy dobry zespół i wszyscy jego członkowie każdego dnia mają pozytywne nastawienie. Jest to coś ważnego dla nas.
– Wszyscy nasi bramkarze mają wspaniały charakter. Zawsze jesteśmy pozytywnie nastawieni. Oczywiście, na boisku rywalizujemy, ponieważ chcemy reprezentować klub w spotkaniach. Mamy dobrą energię. Nie ma znaczenia, który z nas gra, ponieważ pozostali zawsze będą go wspierać.
– Duch zespołu jest bardzo ważny, wiece? Jeśli go utrzymamy, to możemy odnosić sukcesy w każdym spotkaniu, jest to kluczowe. Uważam, że zawsze tak robimy i próbujemy iść do przodu.
Czy komunikacja z pozostałymi stanowi problem? Jak wyglądają twoje relacje z kolegami z drużyny?
– Rozumiemy się dobrze, gdyż wiemy, że jest to ważne dla nas. Dajemy z siebie wszystko na treningach. Kiedy opuszczamy boisko, to jesteśmy przyjaciółmi. Pielęgnujemy chemię między nami. Tak jak wspomniałem, jest to ważne. Zespół, duch, dusza. Każdy z nas wewnątrz ma czyste sumienie.
– To nie tylko bramkarze. Wszyscy gracze tego zespołu mają dobre serce. Zawsze walczymy za wspaniałą ogromną rodzinę. Nasza pozycja jest inna i niełatwa dla nas. Jednak jeśli robisz wszystko dobrze, to nie ma się czym przejmować. Mamy przyjacielskie podejście, jesteśmy zawsze pozytywnie nastawieni. Każdy z nas chce grać.
– Na kolację zawsze chodzimy razem. Jest to dobre podejście. Chcemy rozwijać naszą relację, ponieważ tworzy ona z nas jedną wielką rodzinę.
Czemu akurat gra na bramce?
– Kiedy byłem dzieciakiem, to często oglądałem mecze piłki nożnej. Nie pamiętam, które to było spotkanie, lecz wiem, że oglądali je też moi rodzice. Podczas niego podyktowano rzut karny. Wszyscy fani skupieni byli wtedy na bramkarzu i prosili go, aby ten złapał piłkę.
– Poczułem tę energię. Wszyscy byli na boisku: prezydent klubu, trener oraz cały zespół. Po prostu każdy. Losy spotkania zależały od bramkarza. Jeśli on obroni, to uszczęśliwi każdego na stadionie. Wtedy naszła mnie myśl: chciałbym tego kiedyś doświadczyć. Zostanę bramkarzem.
