Joanna Bryndza Nieco opadł już kurz na decyzję sir Jima Ratcliffe’a i grupy INEOS o zatrzymaniu Erika ten Haga na stanowisku menedżera Manchesteru United, a Andy Mitten nadal ma podzieloną opinię na ten temat i znów kłóci się sam ze sobą.
Treść oryginalna
Andy Mitten i jego alter ego, Andrew, rzadko się zgadzają.
Czy Manchester United podjął właściwą decyzję, czy popełnił poważny błąd w ocenie?
Andy: Erik ten Hag zostaje. To na ten moment właściwa decyzja, i taka, której chcieli kibice Manchesteru United. „The Athletic” przeprowadziło badanie, które pokazało, że 75% respondentów popiera jego pozostanie. A kilka minut po finale Pucharu Anglii sam zrobiłem sondę, i spośród 60 tysięcy głosujących, aż 85% chciało, by Ten Hag został. To było tak jednoznaczne od samego początku.
Po tym jak zrobiłem wywiad z Ten Hagiem, pokazałem mu swój telefon z tym wynikiem, a on szeroko się uśmiechnął. A kiedy poprosiłem go o wymienienie jednego polityka na świecie, który miałby zastrzeżenia co do tych wyników aprobaty, znów się uśmiechnął. Chciał tu zostać.
Szczerze mówiąc, zastanawiałem się, czy widzę go po raz ostatni, gdy wsiadał do autokaru drużyny wracającej do ich hotelu w Londynie, by świętować wygraną. Nie sądzę, że wtedy wiedział, czy zostaje, czy odchodzi, i czułem, że pewne elementy podczas przygotowań do finału były dla niego niesprawiedliwe, bo musiał skupiać się na tym, czy straci pracę.
Zapytałem go o to, a on odpowiedział, że mu to nie przeszkadza, ale już zawodnikom mogło.
Jeśli chodzi właśnie o nich, rozmawiałem z niektórymi na temat trenera, na zasadzie poufności. W każdej szatni pojawiają się problemy, gdy piłkarze dbają o siebie i swoich kolegów. Np grupa nie była zadowolona gdy z końcem kontraktu odchodził David de Gea, ponieważ był lubiany. Jadon Sancho będzie miał swoją perspektywę, która będzie różniła się od tej menedżera, ale to szef podejmuje decyzje.
Są piłkarze, którzy nie grają tyle, ile by chcieli. Ani jeden nie chce być w tak przeciętnej drużynie jaką był Manchester United w zeszłym sezonie. Jednak gdyby sami mogli zdecydować o przyszłości menedżera, żaden z nich nie chciał jego odejścia.
Zebrali się jako grupa na finał Pucharu Anglii i zrobili to dla siebie i swojego menedżera. Był to pozytywny znak, po którym nastąpił prawdopodobnie najlepszy moment w klubie po erze sir Alexa Fergusona.
A skoro tak łatwo jest zdobywać trofea, dlaczego Manchester United nie wygrał niczego przez sześć lat, aż do przybycia Ten Haga?
Andrew: Przykro mi, ale nie podzielam twojego entuzjazmu dla drużyny, która zajęła ósme miejsce – najgorszy wynik Manchesteru United od 1990 roku. A publikowanie ankiety tuż po zaskakującym zwycięstwie w finale Pucharu Anglii jest żałosne. Czego oczekiwałeś? Że ludzie będą głosować za jego zwolnieniem?
Andy: Po pierwsze, zrobiłem to, ponieważ widziałem ludzi wyrażających opinie w mediach, którzy twierdzili, że fani chcą zmiany, a ja nie widziałem niczego takiego stojąc na ulicy przed stadionem, podczas dwóch ostatnich domowych spotkań sezonu. Tylko jeden wściekły kibic podszedł i powiedział:
– Powiedz tym ludziom w klubie, że holenderscy menedżerowie nie wygrywają trofeów.
A tak naprawdę wygrywają. Nastroje fanów mogą być wymowne, nawet po zwycięstwie. Większość kibiców Manchesteru United nadal chciała, aby Louis van Gaal został zwolniony po wygranej w finale Pucharu Anglii w 2016 roku (i został zwolniony). Niektórzy nawet bezwstydnie wygwizdali swojego menedżera, gdy tego dnia pokazano Van Gaala na dużych telebimach na Wembley.
Po drugie, wspierałem Ten Haga przed finałem Pucharu Anglii – meczem, który byłem pewien, że „Czerwone Diabły” przegrają, i nie mogę nawet powiedzieć, że mi się podobał, ponieważ był bardzo napięty. Te ostatnie 20 minut spotkania było bardziej bolesne niż przyjemne, ale euforia zwycięstwa trwa do dziś, a w przyszłym sezonie czeka nas także gra w Lidze Europy.
Andrew: Nie masz racji. Manchester United grał często okropnie, taktycznie nieelastyczne, mieliśmy szansę zmienić menedżera. Czy myślisz, że Barcelona lub Real Madryt chciałyby zostawić trenera, który zajął ósme miejsce? A teraz został jeszcze osłabiony, ponieważ osoby odpowiedzialne nie są do niego przekonane. Dlatego nie poparli go publicznie i dlatego rozmawiali z wieloma innymi menedżerami.
Andy: Nie jest idealnie, jeśli klub rozmawiał z innymi kandydatami, ale też nie jest idealnie zająć ósme miejsce. Gdybyśmy zajęli pierwsze lub drugie, takie rozmowy nie miałyby racji bytu, ale tak się nie stało, więc nie mam problemu z tym, że klub rozważa różne opcje, aby zobaczyć, co jest dostępne.
To niezręczna sytuacja dla Ten Haga. Gdyby Pep Guardiola był dostępny, śmiem twierdzić, że Manchester United chciałby go zatrudnić, ale rynek jest taki, jaki jest, a trawa, jak pokazała niedawna historia, nie zawsze jest bardziej zielona gdzie indziej. Zmiana menedżerów także jest kosztowna, i INEOS jest tego świadomy, dokonując głębokich zmian w klubie w krótkim czasie.
Kiedy Jose Mourinho był dostępny w sezonie 2015/16 po opuszczeniu Chelsea, fani Manchesteru United byli zdesperowani, aby go mieć u siebie, ale ci sami fani zostali oszukani przez decyzje, które uważali wtedy za słuszne, więc Ten Hag korzysta z niechęci do kolejnej zmiany, aby pozwolić komuś kontynuować swój projekt przez więcej niż dwa lata.
Żadne nazwisko powiązane z pracą w klubie z Old Trafford nie ekscytowało szczególnie kibiców. Było pewne poparcie dla Thomasa Tuchela i niezadowolenie na sugestie, że to Gareth Southgate mógłby przejąć stery. Jedna z legend klubu była niedawno na kolacji dla fanów, podczas której poproszono o podniesienie ręki jeśli ktoś popiera angaż Southgate’a. Był zaskoczony, gdy nikt tego nie uczynił, a legenda zapowiedziała, że przekaże to właścicielom klubu.
Tak więc Ten Hag przetrwał, chociaż nie widzę tego, by utrzymał posadę, jeśli Manchester United znów będzie ósmy tuż przed Świętami Bożego Narodzenia. Pamiętaj, że Mourinho stracił pracę w grudniu, a Ole Gunnar Solskjaer pod koniec listopada.
Andrew: Po ostatnim sezonie muszą nastąpić zmiany. Nie może być kolejnego roku, w którym klub zdobędzie tak mało goli i tak dużo straci. W którym drużyny ze środka tabeli będą pokonywać Manchester United na Old Trafford. W którym zespół nieudolnie będzie tracić dwubramkowe przewagi. W którym niczego nie osiągnie w Europie.
Kiedy Ten Hag (wówczas trener Ajaksu Amsterdam) spotykał się z Johnem Murtoughem (dyrektorem generalnym Manchesteru United) na początku 2022 roku, otrzymał do spełnienia trzy zadania:
1) poprawić nastrój, który był zepsuty oraz podejmować decyzje w sprawie transferów piłkarzy – pozbyć się tych, którzy tutaj nie pasują i sprowadzić lepszych;
2) grać w atrakcyjny i ofensywny sposób oraz osiągnąć awans do Ligi Mistrzów;
3) pozostać wiernym historii klubu poprzez wprowadzanie utalentowanych zawodników z Akademii.
To prawda, że Ten Hag powiedział, że będzie potrzebował kilku okienek transferowych, aby to osiągnąć, ale dotychczas jego wybory budzą mieszane uczucia. Piłkarze próbowali podważać jego decyzje, lub po prostu nie reagowali na niego w taki sposób, jak by sobie tego życzył. Nie jest łatwo zarządzać szatnią takiego klubu. Jego transfery również nie były trafione. Nie awansował do Ligi Mistrzów na następny sezon, a jego drużyna odpadła już w fazie grupowej, więc co byś zmienił?
Andy: Nie jestem uprawniony, aby mówić profesjonalnemu menedżerowi piłkarskiemu, jak ma wykonywać swoją pracę, tak samo jak nie jestem w stanie powiedzieć kardiochirurgowi, co ma robić na sali operacyjnej, ale z tego co słyszę i widzę, znam kilka obszarów, w których zmiany mogłyby być wprowadzone.
Nie można wymagać od kogoś, aby był tym, kim nie jest, ale chciałbym, żeby Ten Hag był bardziej charyzmatyczny. Jest pracowitym fanatykiem piłki nożnej, i ma w sobie coś więcej. Wyjeżdża na wakacje na Ibizę – prawdopodobnie dlatego, że drużyna z Ibizy była jedną z nielicznych, która wciąż grała w czerwcu (w trzeciej lidze hiszpańskiej), i mógł ich obserwować.
To prawda, że dobrze sobie radzi ogromną presją związaną ze stanowiskiem menedżera Manchesteru United. Ma też poczucie humoru, którego ludzie nie dostrzegają. To tylko piłka nożna i jest miejsce również na zabawę.
Przed ostatnim domowym meczem sezonu przeciwko Newcastle United – meczu, który trzeba było wygrać – zapytałem go na przedmeczowej konferencji prasowej, czego oczekuje od kibiców. Odpowiedź była przeciętna, choć moim zdaniem powinien był uderzyć pięścią w stół.
Z drugiej strony, następnego wieczoru po meczu, fantastycznie rozmawiał z kibicami, którzy wiwatowali na każde jego słowo. Zawsze pozdrawia fanów na Stretford End i otrzymuje wsparcie w zamian.
Istnieją jeszcze inne rzeczy: nawet jeśli jest zajęty, wpadnie do Akademii i napije się herbaty z trenerami i młodymi adeptami. Ale przede wszystkim chodzi o wyniki. Zwycięstwa. Jeśli wygra każdy mecz 1:0, to niezależnie od tego, jak słabo gra jego zespół, wszystkie inne hałasy nie będą miały znaczenia.
Andrew: On został osłabiony przez swoich własnych szefów! Jest delikatne zawieszenie broni i dobrze o tym wiesz. Czy ma taką samą władzę, jaką miał wcześniej?
Andy: Czy to jest problem? Jeśli otacza go wciąż zmieniająca się struktura, która prawdopodobnie będzie coraz lepsza, to powinien na tym zyskać. Wszyscy w tym klubie chcą, aby Manchester United dobrze sobie radził, a jeśli nie, to nie powinni tu być, więc w czym problem? Powinien współpracować z nowymi właścicielami, a nie być przeciwko nim.
Jednak sytuacja, w której się znalazł, była dziwna. Miał niemal całą władzę jeśli chodzi o transfery, co nie zdarza się w większości dużych klubów.
I teraz krytycy wskazują, że Antony i niegrający Tyrell Malacia to zmarnowane pieniądze, natomiast Andre Onana, teraz nie wygląda już tak słabo jak w pierwszej połowie sezonu. Także Casemiro przyszedł dlatego, ponieważ Frenkie de Jong nie chciał odchodzić z Barcelony.
Zdrowy Lisandro Martinez to czołowy zawodnik, a fakt, że Ten Hag awansował i dał pierwszej dryżynie Alejandro Garnacho i Kobbie’go Mainoo zasługuje na pochwałę. Perspektywy będą jaśniejsze gdy dostanie tego lata kilka kluczowych transferów, w tym środkowego obrońcę, pomocnika i napastnika.
I wciąż nie rezygnuje z Antony’ego.
